Złącze IEC

Złącze IEC 60320 – potoczna nazwa zestawu trzynastu żeńskich złączy (montowanych głównie na kablach elektrycznych, zwanych w specyfikacji złączami – ang. connector) i trzynastu męskich złączy (montowanych głównie w panelach, zwanych w specyfikacji wejściami – ang. inlet), zdefiniowanych przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC) w specyfikacji IEC 60320 (dawniej IEC 320). Nazwa „złącze IEC” używana bez dodatkowych kwalifikatorów zazwyczaj odnosi się do złącz C13 i C14. Niektóre typy stosowane są także w wersjach męskich do montażu na kablach i żeńskich do montażu w panelach – w przypadku stosowania ich jako wyjść (np. jak wyprowadzenia w zasilaczach UPS). Wtyczki bez uziemienia mogą być produkowane wyłącznie z przewodem jako gotowy produkt. Kształty złącz zostały dobrane tak, aby nie było możliwe błędne połączenie wtyczki bez uziemienia do gniazda z uziemieniem. Podobnie wtyczki o mniejszym prądzie znamionowym lub temperaturze nie pozwalają na połączenie z gniazdem o wyższym prądzie lub temperaturze.