2e Legerkorps

Het 2e Canadese Legerkorps was een legerkorps, dat samen met het Britse 1e Korps (1 augustus 1944 - 1 april 1945) en het Canadese 1e Korps (6 april 1943 - november 1943 en 1 april 1945 - zomer 1945), deel uitmaakte van het Canadese 1e Leger gedurende de strijd in Noordwest-Europa tijden de Tweede Wereldoorlog. Formele toestemming voor de oprichting van de eenheid in Engeland kwam op 14 januari 1943. Van 4 tot 12 maart 1943 nam het nieuwe legerkorps deel aan de grootschalige oefening "Spartan" in Zuidoost-Engeland. Deze oefening bracht de nodige zwakke punten aan het licht bij zowel het Canadese 2e Korps als het Canadese 1e Leger. Dit leidde tot verschillende wisselingen onder de commandanten van de verschillende eenheden in de periode daarna. De eerste commandant van het Canadese 2e korps was luitenant-generaal die op 15 januari 1943 het commando op zich nam. Bezorgdheid over zijn leiderskwaliteiten en gezondheid leidden tot zijn vervanging door luitenant-generaal Guy Simonds op 29 januari 1944. Simonds leidde het korps gedurende de rest van zijn bestaan. Op 5 mei 1945, in Bad Zwischenahn, accepteerde Simonds de overgave van de Duitse troepen tegenover het 2e Korps bij het einde van de oorlog. Het korps werd op 25 juni 1945 op non-actief gezet, als onderdeel van de algemene demobilisatie. Het 2e Korps opende zijn eerste tactische hoofdkwartier in Normandië in Amblie op 29 juni 1944. Het hoofdkwartier werd volledig operationeel op 7 juli toen de arriveerde in Frankrijk. De Canadese 3e infanteriedivisie en de werden ook toegevoegd aan het Korps, na eerst als onderdeel van het Britse 1e Korps deelgenomen te hebben aan de landingen op Juno Beach. De was de derde Canadese divisie die deel uitmaakte van het Korps. Gedurende het grootste deel van de campagne in Noordwest-Europa maakte ook de Poolse 1e Pantserdivisie deel uit van het Korps. Ondanks dat het Korps formeel een Canadese eenheid was, waren op verschillende tijden ook eenheden van andere geallieerde landen bij het Korps ingedeeld. Behalve de reeds eerder genoemde Poolse 1e Pantserdivisie waren dat onder meer de 1e Infanteriebrigade (België) (Brigade Piron), de Prinses Irene Brigade en de 51e (Hoogland) Infanteriedivisie.