José Cardona

José Enrique „Coneja” Cardona Gutiérrez (ur. 27 lutego 1939 w , zm. 30 stycznia 2013 w San Pedro Suli) – honduraski piłkarz z obywatelstwem hiszpańskim występujący na pozycji prawego skrzydłowego, reprezentant kraju. Jest uznawany za jednego z najwybitniejszych piłkarzy w historii Hondurasu i Ameryki Centralnej. Karierę rozpoczął w rodzinnym Hondurasie, gdzie w wieku 17 lat w barwach Club Hibueras zdobył mistrzostwo kraju i tytuł króla strzelców ligi. W 1957 roku przeszedł do portugalskiego , zostając pierwszym w historii honduraskim piłkarzem w klubie z Europy. W 1958 roku trafił do Hiszpanii, gdzie spędził 12 lat. Przez 6 sezonów występował w Elche CF, z którym w 1959 roku po raz pierwszy w dziejach klubu awansował do Primera División, a sam został królem strzelców drugiej ligi hiszpańskiej. Ustanowił wówczas wciąż niepobity rekord pod względem liczby bramek strzelonych przez piłkarza z Hondurasu w jednym sezonie ligi europejskiej (23 gole). Jego bramka w meczu z Barceloną (2:1) dała zespołowi Elche pierwsze zwycięstwo w Primera División. Łącznie zdobył dla Elche 52 gole. W 1964 roku został piłkarzem Atlético Madryt, w którym również grał przez 6 sezonów. Zdobył z nim dwa tytuły mistrza Hiszpanii (1965/1966, 1969/1970) oraz puchar Hiszpanii. W finale pucharu z Realem Saragossa (1:0) strzelił zwycięskiego gola. Jest jedynym Honduraninem, który zdobył piłkarskie mistrzostwo Hiszpanii. Jako pierwszy Honduranin wystąpił i zdobył bramkę w rozgrywkach Ligi Mistrzów UEFA. Zagrał również w trzech edycjach Pucharu Miast Targowych oraz w jednej Pucharu Zdobywców Pucharów. Jako jedyny w historii piłkarz z Hondurasu dotarł do półfinału rozgrywek europejskich. Jest autorem ostatniego gola na madryckim Estadio Metropolitano oraz pierwszego gola w derbach Madrytu rozgrywanych na Estadio Vicente Calderón. W barwach Atlético strzelił 42 gole. Karierę piłkarską zakończył w honduraskim Real CD España. W 1961 roku otrzymał hiszpańskie obywatelstwo i został powołany do wstępnej kadry reprezentacji Hiszpanii na mistrzostwa świata w Chile. W 1969 roku w barwach reprezentacji Hondurasu wystąpił w trzech spotkaniach z Salwadorem w eliminacjach do mistrzostw świata w Meksyku. Nastroje społeczne towarzyszące tym meczom były bezpośrednią przyczyną wybuchu wojny futbolowej.