Josep Irla i Bosch

Josep Irla i Bosch (1876-1958) was een Catalaans politicus. Hij was de 124ste president van de Generalitat de Catalunya, en vanwege de dictatuur van Francisco Franco zat hij in ballingschap. Hij werd op 24 oktober 1876 in Sant Feliu de Guíxols geboren als de oudste van drie zoons van Rita Bosch i Anglada en Josep Irla i Rovira, in een familie van herbergiers. Hij studeerde aan de Escola d'arts i oficis, een beroepsschool en volgde geen hogere studies. Hij begon een eigen atelier voor het verwerken van kurk dat langzaam uitgroeide tot een van de belangrijkste industriële werkgevers van de comarca. Samen met zijn vader begon hij het Centre Republicà Federal Català (Catalaans federaal en republikeins centrum) te structureren, in de traditie van de ideeën van Francesc Pi i Margall. Hij was een overtuigd republikein en al van jongs af actief in de Catalaanse beweging in de comarques van de provincie Girona. van 1906 tot 1910 was hij burgemeester van zijn geboortestad en in 1911 provinciaal afgevaardigde in Girona en in de , de voorloper van de moderne generalitat tot 1923, toen de democratische instellingen door dictator Primo de Rivera afgeschaft werden. Bij het begin van de Tweede Spaanse Republiek sloot hij zich aan bij linkse en republikeinse ERC. In 1938 werd hij voorzitter van het Catalaanse parlement, dat echter het jaar daarop, na de staatsgreep van de rebellenleider Francisco Franco opgeheven werd.