Letycja Knollys

Letycja Knollys (znana również jako Lettice Knollys, Laetitia, Letycja Devereux i Letycja Dudley), hrabina Essex i hrabina Leicester (ur. 8 listopada 1543 w Rotherfield Greys, zm. 25 grudnia 1634 w Drayton Bassett) – angielska arystokratka, kuzynka Elżbiety I i matka jej faworyta Roberta Devereux, hrabiego Essex, a także żona byłego kochanka królowej, Roberta Dudleya, hrabiego Leicester. Jako wnuczka siostry Anny Boleyn od najmłodszych lat była bliską przyjaciółką kuzynki swojej matki, księżniczki Elżbiety, która wprowadziła małą jeszcze Letycję w rytm dworskiego życia. Mając siedemnaście lat Letycja Knollys wyszła za pochodzącego z wzbogaconej na kasacie klasztorów Henryka VIII Waltera Devereux, wicehrabiego Hereford, który w 1572 roku został po śmierci ojca hrabią Essex. W czasie wyprawy męża do Irlandii w 1573 roku prawdopodobnie nawiązała romans z faworytem królowej Elżbiety I Robertem Dudleyem, hrabią Leicester. Na temat tego związku powstało wiele skandalizujących plotek zwłaszcza, że już w sześć lat później Walter Devereux zmarł w Irlandii na dyzenterię. Niecałe dwa lata później Letycja Knollys poślubiła Roberta Dudleya w czasie prywatnej ceremonii. Na wieść o ślubie ukochanego królowa wygnała młodych małżonków z dworu, efektywnie eliminując ich z życia, do którego przywykli. Kiedy Robert – jedyny syn Letycji z tego małżeństwa zmarł w wieku trzech lat, oboje pogrążyli się w żałobie i gdy w kilka lat później zmarł jej mąż, potężny ród Dudleyów wymarł w jego osobie. Związek Letycji Knollys z hrabią Leicester nie był nawet w połowie tak szczęśliwy jak jej małżeństwo z o wiele młodszym baronetem Christopherem Blountem (bratankiem kochanki Henryka VIII Elizabeth Blount), którego poślubiła w 1589 roku, zaledwie kilka miesięcy po śmierci Dudleya. Wciąż tytułowała się hrabiną Leicester. Letycja dzięki zapisom testamentowym obu mężów była jedną z najbogatszych kobiet Anglii, chociaż jej zięciowie i synowie chcieli odebrać jej odziedziczone po ojcach bogactwo – w latach 1604–1605 z sukcesem udawało jej się odpierać w angielskich i irlandzkich sądach pozwy krewnych oraz nieślubnego syna męża, znanego odkrywcy Roberta Dudleya, który uważał się za jego prawem zalegalizowanego potomka. Letycja Knollys zawsze była blisko swoich krewnych, nawet hrabiego Essex, swojego drugiego syna, po tym jak skazano go za zdradę, i spędzała wraz z nimi większość roku w swoich posiadłościach rozsianych po całym kraju. Do samego końca odznaczała się niezwykłym zdrowiem, zmarła w wieku dziewięćdziesięciu jeden lat w dzień Wigilii roku 1634.