Lincoln Experimental Satellite

Lincoln Experimental Satellite – seria ośmiu amerykańskich satelitów technologiczno-łącznościowych. Wystrzeliwane w latach 1965-1976. Opracowane i zbudowane przez Laboratorium im. Abrahama Lincolna, przy MIT. Finansowane przez Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych. Służyły testowaniu urządzeń i technologii łączności satelitarnej. Najbardziej zasłużonym dla programu statkiem był , wysłany 1 lipca 1967. Zaprojektowany do testowania taktycznej łączności satelitarnej, na zlecenie Departamentu Obrony USA. Został użyty jako pierwszy satelita do łączności między jednostkami wszystkich formacji amerykańskich sił zbrojnych, w tym przez samoloty w powietrzu, okręty podwodne i okręty nawodne. LES 5 był pierwszym satelitą łącznościowym pracującym w paśmie UHF (225-400 MHZ), przeznaczonym wyłącznie do użytku rządowego i pierwszym satelitą UHF nadającym fale radiowe spolaryzowane kołowo, co pozwalało na wykorzystanie do odbioru naziemnego małych monopolowych anten biczowych i prętowych. W projektowaniu LES 5 dużą rolę odegrała misja wcześniejszego , wysłanego w grudniu 1965. Statki LES 1, LES 2 i pracowały w paśmie X (8 GHz) i pozwoliły pomyślnie przetestować wiele urządzeń i technik telekomunikacyjnych, w tym pierwsze satelitarne nadajniki nie wykorzystujące lamp próżniowych i pierwsze systemy elektronicznego zwiększania efektywności wypromieniowanej wiązki (przełączanie wiązek, wykrywanie Ziemi). Po zakończeniu programu LES Laboratorium im. Abrahama Lincolna realizowało projekt satelitów .