Morsecode

Verfahren zur Übermittlung von Buchstaben, Zahlen und übrigen Zeichen

AI overview

Morse code is a communication system that uses signals—traditionally short and long beeps or flashes of light—to represent letters, numbers, and punctuation marks. It was historically important for long-distance communication, especially in telegraphy and maritime radio, before modern technology made it largely obsolete, though it remains in use by some hobbyists and professionals today.

AI-generated from the Wikipedia summary — may contain errors.

Described at

Morsecode | Tradities, gebruiken, praktijken, kennis en vaardigheden

Morsecode is een universeel communicatiemiddel dat letters, leestekens en cijfers codeert om ze, via een draad of net draadloos, erg snel en vaak over lange afstand uit te zenden en te ontvangen.

immaterieelerfgoed.be →

Opgebouwd uit een reeks punten (ook wel “dit” genoemd) en strepen (“dah”) maakt morsecode, en dan vooral de internationaal erkende Q-code, het mogelijk om onafhankelijk van taal en schrifttekens met elkaar te communiceren. Waar vroeger het gebruik van morsecode in heel wat beroepssectoren (denk aan het leger of aan weerstations) ingeburgerd was, wordt het nu nog maar in beperkte mate professioneel gebruikt. De kennis van de code is dan ook drastisch gedaald. Het zijn radioamateurs van over de hele wereld die de kennis over en de praktijk van morsecode levend houden houden. Duizenden radioamateurs gebruiken dagelijks de morsecode om met de rest van de wereld te communiceren. Op dit ogenblik zijn zij de enigen die nog wereldwijd de telegrafie (en dus morsecode) in de praktijk gebruiken. De passie voor de code brengt deze erg diverse groep van mensen samen, en zorgt ervoor dat deze gemeenschappelijke taal blijft leven. Om de code te kunnen zenden en ontvangen is kennis, en dus training en opleiding, vereist. Daarom organiseren de verenigingen van radioamateurs opleidingen, velddagen en wedstrijden, zodat zij hun kennis en expertise kunnen doorgeven. Naast deze kennis vraagt het gebruik van morsecode ook de nodige apparatuur, zoals zenders en telegrafen. De code werd in 1835 uitgevonden en ontwikkeld door Samuel Morse met het doel deze te gebruiken voor de telegrafie (Grieks voor ‘ver schrijven’). Van bij het begin speelde morsecode een belangrijke rol in de samenleving: beursverrichtingen gebeurden plots veel sneller; mensen konden makkelijker met elkaar in contact blijven dankzij telegrammen; in noodsituaties kon de hulpverlening sneller op gang gebracht worden; het spoorverkeer rekende op morsecode om alles in goede banen te leiden; oorlogsvoering veranderde enorm met de komst van de morsecode; weersvoorspellingen werden accurater omdat er sneller kon gecommuniceerd worden en wetenschappelijk onderzoek op moeilijk bereikbare plaatsen werd mogelijk. Ook voor recreatieve doeleinden werd de morsecode ingezet, zoals bij jeugdverenigingen. De morsecode werd in meer landen gebruikt dan er gesproken talen zijn. Met de komst van de satellietcommunicatie en de informatica kwam de morsecode snel in onbruik op het einde van de 20ste eeuw. We zitten in verhuistijd tot 17 oktober. Nieuwe inzendingen worden pas hierna behandeld. Lees hier wat onze verhuis voor jou betekent:

Excerpt from a page describing this subject · 10,695 chars · not written by Vinony

Wikidata facts

Image: Seaman send Morse code signals.jpg

Show 5 more facts

Commons category: Morse code
Commons gallery: Morse code
time of discovery or invention: 1836-00-00
inception: 1837-00-00
described at URL: www.immaterieelerfgoed.nl/en/morsecode

Sources (6)

via Wikidata · CC0

Article · Deutsch

Der Morsecode (auch Morsealphabet oder Morsezeichen genannt) ist ein gebräuchlicher, nach seinem Erfinder Samuel F. B. Morse benannter Code zur telegrafischen Übermittlung von Buchstaben, Ziffern und weiterer Zeichen. Er bestimmt das , nach dem ein diskretes Signal ein- und ausgeschaltet wird. Der Code kann als Tonsignal, als Funksignal, als elektrischer Puls mit einer Morsetaste über eine Telefonleitung, mechanisch oder optisch (etwa mit blinkendem Licht) übertragen werden – oder auch mit jedem sonstigen Medium, mit dem zwei verschiedene Zustände (wie etwa Ton oder kein Ton) eindeutig und in der zeitlichen Länge variierbar dargestellt werden können. Dieses Übertragungsverfahren nennt man Morsetelegrafie. Das manchmal bei Notfällen beschriebene Morsen durch Klopfen an metallischen Verbindungen erfüllt diese Forderung daher nur bedingt, ist aber mit einiger Übung aufgrund des charakteristischen Rhythmus von Morsezeichen verständlich. Es ist abgeleitet von den „Klopfern“ aus der Anfangszeit der Telegrafentechnik, bestehend aus einem Elektromagneten mit Anker in einem akustischen Hohlspiegel. Beim Einschalten erzeugte er ein lautes und beim Abschalten ein etwas leiseres Klopfgeräusch. So konnte man den Klang der Morsezeichen schon vor der Erfindung des Lautsprechers selbst in größeren Betriebsräumen hörbar machen.

Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA