Półbajt

Półbajt, tetrada (ang. nibble, nybble, nyble, half-byte, tetrade) – połowa bajtu. W polskiej literaturze nazwy angielskie są równie często używane jak polskie. Przy najczęściej spotykanym bajcie ośmiobitowym (oktecie) półbajt ma długość 4 bitów, czyli może przybierać jedną z 16 różnych wartości. Pozwala to na zapisanie pojedynczej cyfry z szesnastkowego systemu liczbowego, co przedstawia poniższa tabela. Z tej własności wynika również, że półbajt umożliwia przechowywanie jednej cyfry dziesiętnej, co jest wykorzystywane w systemie kodowania liczb BCD, stosowanym szeroko w księgowości i bankowości. W każdym bajcie można wyróżnić dwa półbajty, które nazywane są starszym (bity 4 – 7) i młodszym (bity 0 – 3). W języku C wydzielenie obu półbajtów można wykonać następująco: starszy = bajt>>4 & 0x0F;mlodszy = bajt & 0x0F;