Organiczny cykl Rankine'a

Organiczny cykl Rankine'a (ORC z ang. Organic rankine cycle) – obieg termodynamiczny, w którym zachodzi, tak jak w obiegu Rankine’a, parowanie i skraplanie czynnika roboczego, ale nie jest nim woda, a związek organiczny o niskiej temperaturze wrzenia. Czynnik taki pozwala na konstrukcję silnika cieplnego pozyskującego ciepło ze źródeł o niższej temperaturze, takich jak: spalanie biomasy o niskiej kaloryczności, ciepła odpadowego procesów przemysłowych, energii geotermalnej, kolektorów słonecznych i innych. Niskotemperaturowe ciepło może być przekształcone w pracę użyteczną, a ta z kolei w energię elektryczną. Pierwszy prototyp został zaprojektowany i opublikowany w 1961 roku przez Harry Zvi Tabor i Lucien Bronicki.