Mięsień półścięgnisty

Mięsień półścięgnisty (łac. musculus semitendinosus) – mięsień czworonogów, występujący m.in. u płazów i ssaków. Mięsień ten rozpoczyna się u drapieżnych i przeżuwaczy głową kulszową na guzie kulszowym. U konia i świni ma początek dodatkowo na kości krzyżowej oraz wyrostkach kolczystych i poprzecznych początkowych kręgów ogonowych głową kręgową. Niżej, na wysokości stawu kolanowego, mięsień ten zmienia się w słabe ścięgno zakończone na przyśrodkowej części grzebienia kości piszczelowej. Dodatkowo z mięśnia wychodzi pasmo piętowe kończące się na . Pomiędzy mięśniem półścięgnistym a guzem kulszowym znajdować się może , a pomiędzy jego ścięgnem a proksymalnym końcem kości piszczelowej – . U człowieka jest mięśniem kończyny dolnej, którego przyczepem początkowym jest tylna powierzchnia guzka kulszowego. W połowie uda włókna mięśniowe przechodzą w długie wąskie ścięgno kończące się na kości piszczelowej przyśrodkowo i poniżej guzowatości piszczeli. W tym miejscu łączy się ze ścięgnami mięśnia krawieckiego i mięśnia smukłego – łączą się z powięzią goleni tworząc płytkę ścięgnistą zwaną gęsią stopką powierzchniową. Mięsień ten w fazie kończyny podporowej odpowiedzialny jest za prostowanie stawu biodrowego, kolanowego i stępu, a gdy kończyna zwisa za zginanie stawu kolanowego. U człowieka mięsień ten zgina staw kolanowy, skręca podudzie do wewnątrz, a w stawie biodrowym jest prostownikiem. U świni i konia za unerwienie głowy kręgowej odpowiada a, u konia, jeszcze gałąź mięśniowa . Głowa kulszowa zaopatrywana jest przez nerw piszczelowy. Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.