powstanie chłopskie w Japonii w latach 1637–1638
via Wikipedia infobox
Powstanie na półwyspie Shimabara (jap. 島原の乱 Shimabara no ran) – powstanie w Japonii w okresie Edo w latach 1637–1638. Brało w nim udział ponad 27 tys. buntowników, z czego dużą część stanowili chłopi wyznający chrześcijaństwo. Był to jeden z niewielu tak dużych zrywów w stosunkowo spokojnym okresie siogunatu Tokugawa. Bezpośrednią przyczyną było podniesienie podatków spowodowane budową nowego zamku w Shimabarze przez klan , które wywołało niezadowolenie wśród lokalnych chłopów i bezpańskich samurajów, rōninów. Do wybuchu otwartego buntu w 1637 roku przyczyniły się dodatkowo prześladowania religijne miejscowych chrześcijan. Do stłumienia powstania wysłał siogunat Tokugawa (Tokugawa bakufu) ponad 125 tys. żołnierzy, którzy po długim oblężeniu zamku Hara pokonali broniących się w twierdzy buntowników. Po upadku buntu ścięto wszystkich uczestników i sympatyków powstania, a w całym kraju nasilono prześladowania wobec chrześcijan, które trwały aż do połowy XIX wieku. Japonia zaczęła także stosować politykę izolacjonizmu.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
13 mapped locations
via Wikidata · CC0
via Wikidata sitelinks · CC0
Discovered by embedding cosine similarity (sentence-transformers MiniLM, 384-dim).