Stirlingshire

Stirlingshire (także Stirling, gael. Siorrachd Shruighlea) – hrabstwo historyczne w środkowej Szkocji, z siedzibą administracyjną w Stirling. Większa część hrabstwa położona była na Nizinie Środkowoszkockiej, pomiędzy rzekami Forth na północy i Kelvin na południu. Środkowa część hrabstwa była wyżynna, obejmowała pasma wzgórz Campsie Fells, , i . Hrabstwo rozciągało się od wybrzeża zatoki Firth of Forth (Morze Północne) na wschodzie po wybrzeże jeziora Loch Lomond na zachodzie. Na północnym zachodzie do hrabstwa należał fragment pasma górskiego Grampianów, w tym najwyższy szczyt hrabstwa – Ben Lomond (974 m n.p.m.). W 1887 roku hrabstwo zajmowało powierzchnię 1159 km², w 1951 roku – 1167 km². Liczba ludności – 112 443 (1887), 187 527 (1951). Do głównych ośrodków miejskich należały Stirling, Falkirk, Grangemouth, Larbert, i . W XVIII i XIX wieku na dużą skalę rozwinął się tu przemysł, skoncentrowany we wschodniej części hrabstwa, wokół miasta Falkirk, w szczególności wydobycie węgla i hutnictwo żelaza. Hrabstwo zlikwidowane zostało w wyniku reformy administracyjnej w 1975 roku, a jego obszar włączony do nowo powstałego regionu . Od 1996 roku teren hrabstwa podzielony jest pomiędzy jednostki administracyjne Stirling, East Dunbartonshire, North Lanarkshire i Falkirk.