Tu-141

Tu-141 (oznaczany też jako M-141, ros. Стриж – jerzyk) – bezzałogowy samolot rozpoznawczy (UAV) opracowywany w biurze konstrukcyjnym Tupolewa w ZSRR od lat 60. XX wieku, rozwinięcie starszej konstrukcji Tu-123. Długość 14,33 m, rozpiętość skrzydeł 3,88 m, masa całkowita 5370 kg, wyposażony w silnik turboodrzutowy Tumański KR-17A o 19,6 kN. Prędkość 1000 km/h, zasięg 1000 km, pułap 6000 m. Wyposażony był w aparaturę rozpoznawczą (aparaty fotograficzne, radary, kamery, aparaty na podczerwień itp.). Oblatany pod koniec 1974, do służby w armii ZSRR wszedł w 1979, wyprodukowano łącznie 152 egzemplarze. Bezzałogowce tego typu wykorzystywano w ZSRR do 1989 roku, jednak kilka zmagazynowanych maszyn zostało w 2014 roku przywróconych do służby w Siłach Zbrojnych Ukrainy. 10 marca 2022 doszło do incydentu w Zagrzebiu: Tu-141 rozbił się około godz. 23-ej na południowo-zachodnich przedmieściach stolicy Chorwacji. Bezzałogowce były wykorzystane w czasie rosyjskiej inwazji na Ukrainę w 2022 roku. Jego pomniejszona wersja (blisko dwukrotnie krótsza i czterokrotnie lżejsza) nosiła oznaczenie Tu-143 Riejs (Рейс – pol. lot) i oblatywana została także w latach 70.; zastąpiona została przez nieznacznie różniącą się od Tu-143 konstrukcję (Рейс-Д), a potem przez Tu-300 Korszun (Коршун – pol. kania).