walkie-talkie
Also known as handheld transceiver, HT
A walkie-talkie, more formally known as a handheld transceiver or handheld radio, is a hand-held, portable, two-way radio transceiver. Its development during the Second World War has been variously credited to Donald Hings, radio engineer Alfred J. Gross, and to Henryk Magnuski and engineering teams at Motorola. First used for infantry, similar designs were created for field artillery and tank units. After the war, walkie-talkies spread to public safety and eventually commercial and jobsite work.
Key facts
- Product.image
- Recreational Walkie Talkies.jpg
- Product.caption
- Recreational, toy and amateur radio walkie-talkies
- Product.type
- Wireless telecommunications device
- Product.inventor
- Donald Hings
- Product.available
- Yes
via Wikipedia infobox
Wikidata facts
- Image
- Antique toy walkie-talkie.jpg
Show 3 more facts
- Commons category
- Walkie-talkie
- MCN code
- 8517.12.11
- start time
- 1940-00-00
Sources (3)
Article · Polski
Walkie-talkie – radiotelefon służący do dwukierunkowej łączności (półdupleks) w technologii naciśnij i mów między użytkownikami, wyposażonymi w identyczne lub kompatybilne ze sobą urządzenia, bez pośrednictwa sieci radiotelefonicznej. Walkie-talkie używany obecnie jest urządzeniem osobistym, głównie w postaci wielokanałowego (8–25 kanałów) przenośnego kieszonkowego radiotelefonu. Ze względu na małą moc nadajnika (0,1–0,5 W) walkie-talkie ma mały wynoszący maksymalnie do kilku kilometrów. Walkie-talkie zostało wynalezione w 1938 r. przez amerykańskiego inżyniera Alfreda J. Grossa. W latach 1940–1943 polski inżynier Henryk Magnuski, pracując w firmie Galvin Manufacturing Corporation (od 1947 Motorola), opracował dwa typy walkie-talkie, dla Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych: SCR-536 i jego następcę SCR-300.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA