Zespół Webera

Zespół Webera (zespół konarowy śródmózgowia, ang. Weber's syndrome) – pniowy zespół naprzemienny charakteryzujący się porażeniem nerwu okoruchowego po stronie ogniska i porażeniem lub niedowładem połowiczym spastycznym po stronie przeciwnej. Najczęstsze przyczyny to zawał mózgu zlokalizowany w śródmózgowiu w wyniku zakrzepu gałęzi międzykonarowych tętnicy tylnej mózgu lub . Rzadszą przyczyną zespołu może być guz pnia mózgu. Zespół Webera został nazwany od nazwiska brytyjskiego lekarza Hermana Webera, który go opisał w 1863 roku.