język makian zachodni

Język makian zachodni (makian barat, makian luar), także moi – język zachodniopapuaski używany w prowincji Moluki Północne w Indonezji. Jego użytkownicy zamieszkują wyspy Makian i Kayoa oraz południowo-zachodnie wybrzeże Halmahery. Według danych z 1977 roku posługuje się nim 12 tys. osób, w tym 7 tys. na wyspie Makian. Należy do rodziny języków północnohalmaherskich. Jest odrębny od pobliskiego języka makian wschodniego (taba, makian dalam), który jest przedstawicielem rodziny austronezyjskiej. Jest określany różnymi nazwami: zachodniomakiański, makian barat, makian luar, moi, jitinee, titinee, destine. Rodzimą nazwę moi dzieli z językiem moi z Papui Zachodniej, przypuszczalnie spokrewnionym w ramach rodziny zachodniopapuaskiej. Niemniej nie wykazuje bliskiego pokrewieństwa z żadnym innym językiem (w obrębie swojej rodziny jest klasyfikowany jako język izolowany). Społeczność komunikuje się także w malajskim Moluków Północnych i indonezyjskim. Znaczna część osób zna również język makian wschodni. Został słabo udokumentowany w literaturze. Opublikowano pobieżne listy słownictwa. Skrótowy opis jego gramatyki opracował C.L. Voorhoeve.