drewno

Drewno, ksylem (z gr. ksylos – drewno) – złożona tkanka roślinna roślin naczyniowych, zajmująca przestrzeń między rdzeniem a kambium. Jej główną funkcją jest rozprowadzanie wody i rozpuszczonych w niej soli mineralnych, pobieranych przez korzenie, po całej roślinie. U roślin strefy klimatów umiarkowanych wiosną, gdy rozpoczyna się okres wegetacji transportuje również substancje odżywcze z elementów spichrzowych (są to głównie korzenie i pnie) do rozwijających się pędów i liści. Większość komórek wchodzących w skład drewna ma zdrewniałe ścianki, przez co drewno pełni również funkcję mechaniczną. Drewno tworzą cztery typy elementów: * elementy przewodzące: * cewki (tracheidy), * naczynia (tracheje), * elementy wzmacniające i spichrzowe: * włókna drzewne, * miękisz drzewny. U niektórych roślin występują ponadto przewody żywiczne (kanały żywiczne) i kanały mleczne oraz promienie drzewne (promienie rdzeniowe). Ze względu na pochodzenie możemy wyróżnić: * drewno pierwotne, będące wytworem merystemy wierzchołkowego pędu i korzenia, * drewno wtórne, będące wytworem kambium. Ze względu na stopień zróżnicowania, drewno pierwotne dzieli się na: * protoksylem, * metaksylem. Ze względu na czas wzrostu w okresie wegetacyjnym, drewno wtórne dzieli się na: * drewno wczesne (wiosenne), * drewno późne (letnie). Ze względu na udział lub brak procesu twardzielowania, drewno wtórne dzieli się na: * drewno bielaste (biel), * drewno twardzielowe (twardziel). Ze względu na układ elementów przewodzących słoja rocznego na przekroju poprzecznym pnia, drewno wtórne dzieli się na: * drewno iglaste, * drewno pierścieniowonaczyniowe liściaste, * drewno rozpierzchłonaczyniowe liściaste.