Choroba Dercuma

Choroba Dercuma, tłuszczakowatość bolesna (łac. adipositas dolorosa, adiposis dolorosa) – rzadka choroba charakteryzująca się obecnością bolesnych tłuszczaków w tkance podskórnej dowolnej okolicy ciała, po raz pierwszy opisana przez Francisa Xaviera Dercuma w 1892. Aktualnie do rozpoznania choroby konieczne jest współistnienie czterech cech klinicznych: * bolesne tłuszczaki, których ilość i wielkość postępuje w czasie; * uogólniona otyłość * osłabienie, męczliwość * zaburzenia emocjonalne pod postacią depresji, niestabilności emocjonalnej lub zaburzenia neurologiczne pod postacią padaczki lub otępienia. Są to kryteria podane w 1994 przez Brodovskiego. Według definicji WHO do rozpoznania choroby Dercuma wystarcza obecność tłuszczaków, które wskutek lokalnego ucisku powodują ból i uczucie osłabienia.