Skip to content
Bazyli I Macedończyk

File:Roman_Emperor_Basil_I.png · Wikimedia Commons · See Wikimedia Commons

EntityQ41592· pop 60· linked from 619 articles

Bazyli I Macedończyk

Sign in to save

Also known as the Macedonian, Basil the Macedonian, Emperor of the East Basilio I, Emperor Basil I, Emperor of the East Basilius I Macedo, Emperor of the East Basil I, Emperor of the East Basileios I

cesarz wschodniorzymski

AI overview

Basil I was a Byzantine emperor who ruled from 867 to 886, a period of significant importance in the Eastern Roman Empire's history. He is remembered as a capable military and administrative leader who strengthened Byzantine power during his reign.

AI-generated from the Wikipedia summary — may contain errors.

Wikidata facts

Instance of
human
Gender
male
Citizenship
Byzantine Empire
Place of birth
Edirne
Place of death
Constantinople
Occupation
sovereign
Position held
parakoimomenos
Languages spoken
medieval Greek
Religion
Catholic
Image
Solidus-Basil I.jpg
Show 9 more facts
Commons category
Basileios I
date of death
0886-08-29
date of birth
0811-01-01
manner of death
accidental death
cause of death
fever
name in native language
Բարսեղ Ա Մակեդոնացի
writing language
medieval Greek
unmarried partner
Thekla
Sources (2)

via Wikidata · CC0

Article · Polski

Bazyli I Macedończyk, Bazyli I Macedoński, Bazyli I Kefalas, Bazyli I Głowacz (ur. 811, zm. 29 sierpnia 886) – cesarz bizantyjski od 867, pierwszy cesarz z dynastii macedońskiej. Potomek rodziny osiadłej w Macedonii. Wysuwano hipotezy, że mógł być słowiańskiego (w tym czasie miała miejsce kolonizacja słowiańska w Macedonii) lub armeńskiego pochodzenia. Uprowadzony do niewoli bułgarskiej w czasie wojny bizantyjsko-bułgarskiej w latach 811-813. Do kraju powrócił w nieznanych okolicznościach. Bazyli karierę rozpoczął od stanowiska na dworze cesarskim (855). Usuwając politycznych przeciwników, został współcesarzem w 866 roku, a mordując Michała III w 867 roku jedynowładcą. Podczas jego panowania kontynuowany jest okres rozkwitu Cesarstwa, nazywany renesansem macedońskim, zapoczątkowany jednak w czasie panowania ostatniego władcy poprzedniej dynastii. Odbudował autorytet Bizancjum na Bałkanach, jego flota uwolniła Dubrownik od oblężenia arabskiego (867/868). Bułgaria ostatecznie uznała kościelne zwierzchnictwo Bizancjum (870). Bazylemu udało się również załagodzić spory z papieżem wynikające z tzw. schizmy Focjusza. W 878 zdobył ostatnią fortecę paulicjan – we wschodniej Anatolii, jednak nie doprowadziło to do całkowitego upadku herezji. Prowadził zwycięskie kampanie na wschodzie, korzystając z osłabienia będącego w kryzysie , które doprowadziły do opanowania dróg wypadowych w górach Taurusu i Antytaurusu oraz umocnienia się w dolinie Eufratu. Poważne sukcesy w walce z Arabami udało się Bazylemu odnieść również i na zachodzie. Przy pomocy floty weneckiej oczyścił Adriatyk z korsarzy saraceńskich, wreszcie odzyskał Bari w 876 roku i Tarent w południowych Włoszech, umacniając w ten sposób pozycję Cesarstwa w tym regionie. Nie powiodło mu się jedynie na Sycylii, gdzie nie zdołał powstrzymać upadku Syrakuz (878). Za jego panowania nastąpiła reorganizacja administracji i skarbu państwa. Zapoczątkował ponowną (po Corpus Iuris Civilis) kodyfikację prawa bizantyjskiego, wydając dwa dzieła Procheiron i . Bazyli zasłynął również jako mecenas artystyczny.

Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA

Gallery (10)