Felix en Adauctus

Felix en Adauctus (-303) waren volgens de traditie christelijke martelaren die zouden hebben geleden tijdens de Grote Vervolging tijdens het bewind van de Romeinse keizer Diocletianus. De Handelingen, voor het eerst gepubliceerd in Ado's Martyrology, vertellen het volgende: Felix, een Romeinse priester en broer van een andere priester, ook Felix genaamd, kreeg de opdracht om offers te brengen aan de goden en werd door de prefect Dracus naar de tempels van Serapis, Mercurius en Diana gebracht. Met het gebed van de heilige vielen de afgoden verbrijzeld op de grond. Hij werd toen weggeleid om geëxecuteerd te worden. Onderweg voegde zich een onbekende persoon bij hem, beweerde dat hij een christen was en ontving ook de kroon van het martelaarschap. De christenen gaven hem de naam Adauctus (het Latijnse woord voor "toegevoegd"). Ze werden allebei onthoofd. Deze Handelingen worden beschouwd als een legendarische verfraaiing van een verkeerd begrepen inscriptie door paus Damasus. Onder de prefecten van Rome is geen Dracus te vinden; de andere Felix van de legende is de heilige Felix van Nola; en Felix van Monte Pincio is dezelfde Felix als die op de Garden Hill wordt geëerd. De broer is denkbeeldig.