zielona chemia

Zielona chemia (ang. green chemistry, sustainable chemistry) – koncepcja zakładająca projektowanie i przeprowadzanie procesów chemicznych w taki sposób, aby ograniczyć użycie i powstawanie szkodliwych substancji. Termin wprowadził w 1991 roku. Koncepcja opiera się na dwunastu zasadach: 1. * zapobieganie powstawaniu odpadów zamiast ich późniejszego unieszkodliwiania; 2. * „ekonomia atomowa” (projektowanie syntez tak, by zmaksymalizować udział substratów w produkcie końcowym); 3. * minimalizacja użycia i produkcji substancji niebezpiecznych podczas syntez; 4. * projektowanie produktów chemicznych zachowujących swoje funkcje, ale o mniejszej szkodliwości; 5. * ograniczenie użycia rozpuszczalników i innych substancji pomocniczych oraz zminimalizowanie ich szkodliwości; 6. * wydajne wykorzystanie energii w procesach chemicznych i w ramach możliwości, przeprowadzanie ich w warunkach (temperatury i ciśnienia) otoczenia; 7. * wykorzystanie surowców pochodzących ze źródeł odnawialnych; 8. * ograniczenie tworzenia dodatkowych odpadów powstających przy stosowaniu m.in. grup ochronnych; 9. * preferowanie reakcji katalitycznych (wykorzystanie jak najbardziej selektywnych katalizatorów); 10. * projektowanie produktów w taki sposób, by po okresie ich używania rozkładały się na substancje nieszkodliwe; 11. * kontrolowanie w czasie rzeczywistym procesów, w których mogą powstawać szkodliwe substancje; 12. * stosowanie substancji (w odpowiedniej postaci), które ograniczają ryzyko wystąpienia wypadków.