Namib

Pustynia Namib położona jest głównie w Namibii, w południowo-zachodniej Afryce na wybrzeżu Atlantyku. Rozpoczyna się na terenie Angoli i rozciąga wzdłuż całego wybrzeża Namibii, tj. od ujścia rzeki Kunene na granicy z Angolą na północy po ujście rzeki Oranje na południu, na granicy z RPA. Namib w języku nama oznacza "olbrzymi", a w innym tłumaczeniu "miejsce gdzie nic nie ma". Od tego słowa pochodzi nazwa Namibii. * Długość: ok. 1300 km * Szerokość: od 50 do 160 km * Powierzchnia: ok. 130 tys. km² Przez jej teren przepływa rzeka , przez większą część roku wyschnięta. Dzieli ona Namib na dwie części. Część północna to skalista wyżyna, dochodząca na zachodzie do oceanu. Ten rejon nosi nazwę Wybrzeża Szkieletowego i jest chroniony jako park narodowy. Południowa część ma charakter piaszczystej równiny z przemieszczającymi się półksiężycowatymi, prostymi lub gwiaździstymi wydmami. Piasek w pobliżu wybrzeża jest żółty, zaś w głębi lądu przybiera odcień ciemnoczerwony. Łańcuchy wydm przebiegają w kierunkach północ-południe i osiągają wysokość do 200 m oraz długość 50 km. Najwyższe wydmy znajdują się w środkowej części pustyni koło , mają one nawet ponad 300 m wysokości. W ciągu dnia temperatura piasku może osiągnąć ponad 80 stopni Celsjusza. Pustynię Namib uznaje się za najstarszą na świecie, ma ona ok. 80 mln lat. Wchodzi w skład Parku Narodowego Namib-Naukluft. Jest to jeden z najbardziej ubogich w opady terenów na świecie. Rocznie opady wynoszą zaledwie 10–14 mm. Zwykle występują tylko raz na kilka lat i tylko przez kilka dni. Zimny antarktyczny Prąd Benguelski na Atlantyku ochładza powietrze nad oceanem, co powoduje powstawanie mgły. Dociera ona do pustyni Namib sięgając na sześćdziesiąt kilometrów w głąb lądu i niesie wilgoć, która pozwala przeżyć tutejszej faunie i florze. W Lüderitz eksploatuje się diamenty. Na pustyni znajduje się wiele unikalnych i endemicznych gatunków roślin i zwierząt. * flora * welwiczja przedziwna (Welwitschia mirabilis) – odkryta przez w 1859 roku, * Kokerboom, inaczej drzewo kołczanowe (Aloe dichotoma) – sukulent osiągający wysokość 7 metrów. * fauna * złotokret (Chrysochloris aurea) – odkryty dopiero w latach 60. XX wieku, * oryks południowy (Oryx gazella) – doskonale przystosowany do pustynnych warunków. Długo wytrzymują bez wody, pocą się, dopiero gdy ciało osiągnie temperaturę 45 stopni Celsjusza.