Kasr al-Charana

Kasr al-Charana (arab. قصر خرّانة), znany również jako Qasr al-Harrana, Qasr al-Kharanah, Kharaneh lub Hraneh – najlepiej zachowany zamek pustynny Jordanii, jeden z wielu małych fortów i twierdz, które rozproszone są po wschodniej części kraju. Znajduje się około 60 km na wschód od stolicy kraju, Ammanu i stosunkowo blisko granicy z Arabią Saudyjską w muhafazie Amman. Ze względu na widoczne wpływy architektury sasanidzkiej oraz graffiti w jednym z górnych pomieszczeń należy przypuszczać, że zamek został wybudowany na początku VIII wieku. Jest on jednym z najwcześniejszych przykładów architektury islamu w regionie. Pierwotne wykorzystanie budowli jest do dzisiaj niejasne. Ponieważ wewnętrzny układ budowli nie wskazuje na jej militarny charakter, używanie dla niego, ze względu na wygląd zewnętrzny, określenia „zamek”, nie jest odpowiednie. Wprawdzie wzdłuż jego murów zewnętrznych znajdują się szczeliny, które mogą przypominać ambrazury, nie były one jednak z pewnością przeznaczone do tego celu. Budowla mogła być karawanserajem lub miejscem odpoczynku dla kupców, jednakże brakuje tu źródła wody, które zwykle powinno znajdować się w pobliżu takiego miejsca. Dodatkowo Kasr al-Charana nie leży na żadnym z ważnych szlaków handlowych tego regionu. Niezależnie od swego pierwotnego przeznaczenia, budowla jest bardzo dobrze zachowana. Ponieważ znajduje się niedaleko od Ammanu i leży przy jednej z głównych dróg, jest jednym z najczęściej odwiedzanych zamków na jordańskiej pustyni. Archeolog Stephen Urice zajął się Kasr al-Charana w ramach swojej pracy doktorskiej i opublikował później jej wyniki w książce. Dzięki wynikom jego badań można było w końcu lat siedemdziesiątych XX wieku zrekonstruować uszkodzone i zwietrzałe fragmenty budowli.