A suzerain (, from Old French "above" + "supreme, chief") is a person, state or polity who has supremacy and dominant influence over the foreign policy and economic relations of another subordinate party or polity, but allows internal autonomy to that subordinate. Where the subordinate polity is called a vassal, vassal state or tributary state, the dominant party is called the suzerain. The rights and obligations of a vassal are called vassalage, and the rights and obligations of a suzerain are called suzerainty.
Suzereiniteit is de macht die een gebied domineert op juridische gronden, door militaire of economische overmacht of op een andere grond, of die er een protectoraat uitoefent; het kan een persoon zijn, een staat of andere bestuurlijke eenheid. Een suzerein is een dominerende staat of vorst. Soms wordt de gedomineerde staat een vazalstaat genoemd. Het begrip 'suzereiniteit' wordt in de context van het feodalisme, dat meestal bepalend was voor bestuurlijke verhoudingen in de middeleeuwen, op een andere manier begrepen dan vanaf de 20e eeuw, waar staten zich ontwikkelen tot onafhankelijke juridische entiteiten met als basis een grondwet (constitutie). Suzereiniteit wordt ook analoog aan het begrip soevereiniteit gebruikt, bijvoorbeeld voor Tibet en Mongolië die lange tijd onder de suzereiniteit van de Chinese keizers stonden.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
via Wikidata sitelinks · CC0
Discovered by embedding cosine similarity (sentence-transformers MiniLM, 384-dim).