Tetracheilostoma carlae

Tetracheilostoma carlae – gatunek ślepego węża z podrodziny Epictinae w rodzinie węży nitkowatych (Leptotyphlopidae), odkryty (i sklasyfikowany poprawnie) w 2008 roku na Barbados (Małe Antyle) przez doktora Blaira Hedgesa z Uniwersytetu Stanu Pensylwania. W momencie odkrycia, opisywany jako najmniejszy wąż (postać dorosła) świata. Uważa się, że gatunek ten zbliżył się do minimalnego limitu długości, do jakiego mogą dojść węże w procesie ewolucji. Nazwa gatunkowa węża jest dedykacją dla żony badacza: Carli Anny Hass. Do 2008 roku zdołano złapać i zakonserwować trzy okazy tego gatunku. Jeden z eksponatów w latach 1889 i 1893 opisali kolejno Fielden i Boulenger, drugi w 1963 roku Underwood, jednak w obu przypadkach błędnie zakwalifikowano okaz do gatunku z Martyniki. Dopiero w 2008 ponownie udało się schwytać oraz poprawnie opisać kolejne dwa okazy Tetracheilostoma carlae. Okazy zebrano spod kamieni na terenie przyległym do małego lasu nieopodal oraz niedaleko Codrington College. Oba obszary, położone blisko siebie, leżą w północno-wschodnim Barbados. Przeszukano także inne obszary, ale bez powodzenia. Przy ponownym katalogowaniu gatunku pojawiły się pewne kontrowersje co do pierwszeństwa odkrycia. Wąż ten okazał się znany rdzennym mieszkańcom Barbados już od pewnego czasu.