Vincenzo Pagani

Vincenzo Pagani (ur. 1490 w Monterubbiano, zm. 1568) – malarz włoski, syn artysty Giovanniego Paganiego. Artysta formował się w warsztacie swego ojca Giovanniego, gdzie wywarło na niego ogromny wpływ malarstwo Carlo Crivelliego i nowoczesne trendy ówczesnej szkoły umbryjskiej. Naśladownictwo Crivelliego widać w pierwszych jego dziełach, np. retabulum z Ortezzano (ok. 1510). W nieco późniejszym retabulum z Corridonii (przechowywany w muzeum parafialnym, ok. 1517) specjaliści zauważają wpływy Singorelliego. Ten ostatni artysta znany był już dzięki swojemu poliptykowi z Arcevii. W latach 20. XVI wieku malarz wzorował się na szkole weneckiej, znanej głównie z dzieł , który w tym czasie mieszkał w Fermo. Drugim weneckim artystą tworzącym w Marchii Ankońskiej był Lorenzo Lotto, który pracował w Recanati. Z tego okresu pochodzą następujące dzieła Paganiego: Madonna z czterema świętymi (Moresco) nastawy ołtarzowe z San Ginesio (Muzeum Komunalne, ok. 1533-1538) i Ascoli Piceno (kościół św. Augustyna). Ostatnim dziełem Paganiego było najprawdopodobniej retabulum dla kościoła San Francesco w Perugii, nazywane Pala Oddi (Galleria Nazionale dell'Umbria, 1553). Artysta współpracował przy jej wykończeniu z Papacello.