koroniec siodłaty

Koroniec siodłaty (Goura cristata) – gatunek dużego ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Zasięg występowania, środowiskoŻyje w zachodniej Nowej Gwinei i przyległych wyspach takich jak Misool, Waigeo, Salawati czy Batanta; na Seram w południowych Molukach prawie na pewno został introdukowany. Występuje w zwykle niedostępnych lasach bagiennych, częściowo zalewanych, ale też w lasach porastających wzgórza, gęstych lasach wtórnych czy mangrowych. Spotykany do wysokości co najmniej 350 m n.p.m.SystematykaObecnie (2020) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) uznaje G. cristata za gatunek monotypowy. Wcześniej proponowano wyróżnienie podgatunków minor i pygmaea.MorfologiaOsiąga długość do 78 cm i masę ciała około 2 kg. Ma czerwone oko z ciemnobrązową otoczką. Dziób cienki, bez woskówki, czoło płaskie. Na głowie ma szaro-niebieską koronę z piór. Wole jest brązowe, a plecy szare. Samice są podobne do samców. Spotykane są też osobniki melanistyczne o częściowo lub całkowicie czarnym upierzeniu.ZachowanieŻyją w niewielkich grupkach od 2 do 10 osobników. Pokarm (owoce, nasiona, owady) zbierają na ziemi, a nocują na niskich gałęziach drzew. Łączą się w pary na całe życie, lecz mimo to odbywają zaloty.LęgiW lęgu jedno jajo wysiadywane przez około miesiąc na przemian przez oboje rodziców. Pisklęciem opiekują się oboje rodzice, karmiąc je ptasim mlekiem; młode opierza się po około miesiącu od wyklucia, lecz przez kolejnych kilka miesięcy jest dokarmiane przez rodziców.StatusMiędzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje korońca siodłatego za gatunek narażony (VU – Vulnerable) nieprzerwanie od 1994 roku. Liczebność populacji zgrubnie szacuje się na 2,5–10 tysięcy dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy. Do głównych zagrożeń dla gatunku należą polowania (dla mięsa i piór oraz na handel) oraz utrata siedlisk. * *