Mewa białooka

Mewa białooka (Ichthyaetus leucophthalmus) – gatunek ptaka wodnego z rodziny mewowatych (Laridae), występujący na Morzu Czerwonym i Zatoce Adeńskiej. Regularnie choć nielicznie zapuszcza się na północ do Zatoki Akaba. Lęgi odbywa na położonych na tych akwenach wyspach należących do Egiptu, Sudanu, Erytrei, Dżibuti, Arabii Saudyjskiej, Jemenu i Somalii. Przeważnie nadmorska, rybożerna. Długość ciała 39–43 cm, rozpiętość skrzydeł 100–109 cm. Nie wyróżnia się podgatunków. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2018 roku klasyfikuje mewę białooką jako gatunek najmniejszej troski; wcześniej – od 2000 roku – miała ona status gatunku bliskiego zagrożenia, a od 1994 roku – gatunku narażonego. Liczebność światowej populacji szacuje się na 35 800 – 37 800 dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny.