Skip to content
Aristote

File:Aristotle's_Four_Causes_of_a_Table.svg · Wikimedia Commons · See Wikimedia Commons

EntityQ868· pop 315· linked from 7,279 articles

Also known as the Stagirite

philosophe grec de l'Antiquité (384-322 av. J.-C.)

AI overview

Aristotle was an ancient Greek philosopher (384–322 BC) whose writings explored an exceptionally wide range of subjects, from natural sciences and philosophy to politics, psychology, and the arts. He founded an influential school of philosophy in Athens that established traditions and methods which contributed foundational ideas to the development of modern science.

AI-generated from the Wikipedia summary — may contain errors.

Person · Open Library

Born
384 BC
Died
322 BC
Works
2484

Top works

  • Aristotelis Ethicoru[m] libros Latinos facere nuper institui no[n] quia prius traducti non e[ss]ent ...
  • Decem librorum Moralium Aristotelis
  • Contenta Politicorum libri octo ... ; Economicorum [libri] duo
  • Politicorum libri octo
  • Aristotle's Dialectic

via Open Library + Wikidata

Key facts

Philosopher.name
Aristotle
Philosopher.image
Aristotle Altemps Inv8575.jpg
Philosopher.main_interests
Logic Natural philosophy Metaphysics Ethics Politics Rhetoric Poetics
Philosopher.caption
Roman copy (in marble) of a Greek bronze bust of Aristotle by Lysippos (), with modern alabaster mantle
Philosopher.birth_date
384 BC
Philosopher.birth_place
Stagira, Chalcidian League
Philosopher.death_place
Chalcis, Euboea, Macedonian Empire
Philosopher.education
Platonic Academy
Philosopher.region
Western philosophy
Philosopher.school_tradition
Peripatetic school
Philosopher.era
Ancient Greek philosophy
Philosopher.notable_students
Alexander the Great, Theophrastus, Aristoxenus
Philosopher.notable_ideas
Aristotelianism
Philosopher.notable_works
Organon Physics Metaphysics Nicomachean Ethics Politics Rhetoric Poetics
Philosopher.native_name_lang
el

via Wikipedia infobox

Wikidata facts

Instance of
human
Gender
male
Place of birth
Stageira
Spouse
Pythias
Occupation
psychologist
Educated at
Platonic Academy
Languages spoken
Ancient Greek
Notable work
Meteorology
Student of
Plato
Field of work
natural philosophy
Image
Aristotle Altemps Inv8575.jpg
Residence
Assos
Show 27 more facts
Commons category
Aristotle
date of birth
0383-00-00
date of death
0322-03-07
topic's main category
Category:Aristotle
Commons gallery
Aristotelēs
ethnic group
Greeks
Commons Creator page
Aristotle
influenced by
Empedocles
name in native language
Ἀριστοτέλης
owner of
lyceum
manner of death
Suicide
unmarried partner
Herpyllis
cause of death
intestinal disease
writing language
Attic Greek
different from
Pseudo-Aristotle
handedness
left-handedness
medical condition
epilepsy
maintained by WikiProject
WikiProject Mathematics
place of burial
Stageira
relative
Nicomachus
significant place
Stageira
Sources (15)

via Wikidata · CC0

Works in European collections

36 objects attributed to Aristote, held across European museums, libraries & archives · via Europeana

Aristotelus Ēthikōn Nikomacheiōn Biblia Deka = Aristotelis Ethicorvm Ad Nicomachvm Libri Decem

Aristotelus Ēthikōn Nikomacheiōn Biblia Deka = Aristotelis Ethicorvm Ad Nicomachvm Libri Decem

˜Aristotelusœ technēs rhētorike biblia g = ˜Aristotelisœ de arte dicendi libri tres

˜Aristotelusœ technēs rhētorike biblia g = ˜Aristotelisœ de arte dicendi libri tres

Works. 2.1, Abth 2, Organon, or writings on logic; 1. Tendrils, categories. From speech, as an expression of thoughts

Works. 2.1, Abth 2, Organon, or writings on logic; 1. Tendrils, categories. From speech, as an expression of thoughts

Aristotelis politicorum libri octo

Aristotelis politicorum libri octo

Auctoritates Aristotelis, Senece, Boetii, Platonis, Apulei Affricani, Empedoclis Porphirii et Guilberti Porritani

Auctoritates Aristotelis, Senece, Boetii, Platonis, Apulei Affricani, Empedoclis Porphirii et Guilberti Porritani

Martini Borrhai Stugardiani in tres Aristotelis de Arte dicendi libros commentaria :Hermolai Barbari, eorundem versio, cum graeco textu capitibus suis distincto et figuris Aristotelicam methodum indicantibus illustrato ; cum indice

Martini Borrhai Stugardiani in tres Aristotelis de Arte dicendi libros commentaria :Hermolai Barbari, eorundem versio, cum graeco textu capitibus suis distincto et figuris Aristotelicam methodum indicantibus illustrato ; cum indice

Aristotelus Meteōrologikōn biblia D :Graeca verba post Bekkerum ad interpretum graecorum auctoritatem, codicum veterumque editionum fidem denuo recensuit, latinam interpretationem partim novam, partim Vicomercati refictam additit, excerpta ex commentariis Alexandri, Olympiodori, et Ioannis Philoponi, suos commentarios, indices verborum ac rerum adiecit et praefatus est. 2, Libros duo posteriores cum commentariis, Alexandri Aphrodisaei Libellum de mistione et indices continens

Aristotelus Meteōrologikōn biblia D :Graeca verba post Bekkerum ad interpretum graecorum auctoritatem, codicum veterumque editionum fidem denuo recensuit, latinam interpretationem partim novam, partim Vicomercati refictam additit, excerpta ex commentariis Alexandri, Olympiodori, et Ioannis Philoponi, suos commentarios, indices verborum ac rerum adiecit et praefatus est. 2, Libros duo posteriores cum commentariis, Alexandri Aphrodisaei Libellum de mistione et indices continens

Aristotelis Categoriae

Aristotelis Categoriae

Aristotelis de interpretatione liber

Aristotelis de interpretatione liber

Aristotelis Partitionum posteriorum, sive demonstrantis scientiae Libri II

Aristotelis Partitionum posteriorum, sive demonstrantis scientiae Libri II

Aristotelis Topicorum lib. VIII

Aristotelis Topicorum lib. VIII

Aristotelis De reprehensionibus fallacibus et captiosis, liber

Aristotelis De reprehensionibus fallacibus et captiosis, liber

Aristotelis de Virtutibus Lib.

Aristotelis de Virtutibus Lib.

Aristoltelis ad Nicomachum filium de Moribus, quae Ethica nominantur, Libri decem

Aristoltelis ad Nicomachum filium de Moribus, quae Ethica nominantur, Libri decem

De moribus ad Nicomachum

De moribus ad Nicomachum

Aristotelis rhetoricorum ad Theodecten.

Aristotelis rhetoricorum ad Theodecten.

Rettorica et poetica d'Aristotile. Tradotte… da Bernardo Segni

Rettorica et poetica d'Aristotile. Tradotte… da Bernardo Segni

Opera omnia, ex optimis quibusque interpretibus collecta, aliquot libris aucta ... scholiis illustrata (etc.)

Opera omnia, ex optimis quibusque interpretibus collecta, aliquot libris aucta ... scholiis illustrata (etc.)

Ethicorum sive moralium Nicomachiorum libri decem, una cum Eustratii, Aspasii, Michaelis Ephesii, nonnullorumque aliorum Graecorum explanationibus: nuper a Joanne Bernardo Feliciano latinitate donati

Ethicorum sive moralium Nicomachiorum libri decem, una cum Eustratii, Aspasii, Michaelis Ephesii, nonnullorumque aliorum Graecorum explanationibus: nuper a Joanne Bernardo Feliciano latinitate donati

La philosofia moral del Aristotel: es asaber Ethicas: Polithicas: y Economicas: en Romançe

La philosofia moral del Aristotel: es asaber Ethicas: Polithicas: y Economicas: en Romançe

Opusculum Aristotelis De Sensibus Atque De His Quae Cadunt In Sensum, Vel De Sensuum Instrumentis. Alexandrique Aphrodisiei Commentarium non antea e Graeco in Latinum Conversum. Lucillus Philalthaeus Vertebat. Michaelis Ephesii Scholia In Aristotelis Libros aliquot, nempe: De Juventute, senectute, vita et morte. De Longitudine ac brevitate vitae. De Divinatione per somnum

Opusculum Aristotelis De Sensibus Atque De His Quae Cadunt In Sensum, Vel De Sensuum Instrumentis. Alexandrique Aphrodisiei Commentarium non antea e Graeco in Latinum Conversum. Lucillus Philalthaeus Vertebat. Michaelis Ephesii Scholia In Aristotelis Libros aliquot, nempe: De Juventute, senectute, vita et morte. De Longitudine ac brevitate vitae. De Divinatione per somnum

Aristotelis Peri Hermenias Hoc Est De Interpretatione Liber: A Magno Avgvstino Nipho Philosopho Svessano Interpretatvs Et Expositvs

Aristotelis Peri Hermenias Hoc Est De Interpretatione Liber: A Magno Avgvstino Nipho Philosopho Svessano Interpretatvs Et Expositvs

De generatione et interitu libri II, a Flamino Nobilio in latinam linguam conversi et explicatione illustrati. Tom 1.2

De generatione et interitu libri II, a Flamino Nobilio in latinam linguam conversi et explicatione illustrati. Tom 1.2

Naturalium quaestionum libri omnes ... partim interprete Joanne Argyropylo, partim Francisco Vatablo

Naturalium quaestionum libri omnes ... partim interprete Joanne Argyropylo, partim Francisco Vatablo

Lucilli Philalthei Commentarij in duos primos libros Arist. auscultatorios nunc primum in lucem editi, cum quaestionibus et responsis diligenter conscriptis (etc.)

Lucilli Philalthei Commentarij in duos primos libros Arist. auscultatorios nunc primum in lucem editi, cum quaestionibus et responsis diligenter conscriptis (etc.)

Paraphrasis in XIV libros de prima philosophia cum adnotationibus et quaestionibus in loca obsuriora Antonio Scayno auctore

Paraphrasis in XIV libros de prima philosophia cum adnotationibus et quaestionibus in loca obsuriora Antonio Scayno auctore

Aristotle categories: <Des Organon first part.> Advance: The Porphyrius introduction into the categories. New translated and annotated by Eug. Rolfes

Aristotle categories: <Des Organon first part.> Advance: The Porphyrius introduction into the categories. New translated and annotated by Eug. Rolfes

Die quality Politik des Aristoteles. 2

Die quality Politik des Aristoteles. 2

Aristotle stoōn Bib. 8: Cum Indice locupletissimo = Aristotelis Politicorum Libri Octo

Aristotle stoōn Bib. 8: Cum Indice locupletissimo = Aristotelis Politicorum Libri Octo

Aristotelis Stagyritae Libri tres de el: cum singulorum epitomis hactenus non impressis: ac postillis. M. Anto. Zimarae...

Aristotelis Stagyritae Libri tres de el: cum singulorum epitomis hactenus non impressis: ac postillis. M. Anto. Zimarae...

Aristotelis Physicarum acroasum hoc est naturalium auscultationum liber interprete atque expositore Eutyco Augustino Nipho phyloteo Suessano nuper ab eodem reuisus et recognitus ad Marcum Antonium Columnam strenuissimum ducem. Adimendo quicquid deficiebat: cassandoque quicquid redundabat: additis etiam in margine pulcherrimis quotationibus quibus facilior auctoris sit intellectus

Aristotelis Physicarum acroasum hoc est naturalium auscultationum liber interprete atque expositore Eutyco Augustino Nipho phyloteo Suessano nuper ab eodem reuisus et recognitus ad Marcum Antonium Columnam strenuissimum ducem. Adimendo quicquid deficiebat: cassandoque quicquid redundabat: additis etiam in margine pulcherrimis quotationibus quibus facilior auctoris sit intellectus

'grt hm'sr

'grt hm'sr

Opuscules (Parva naturalia)

Opuscules (Parva naturalia)

Aristotelis Organon: hoc est, Libri ad logicam disciplinam pertinent. Addita in fine varia locorum lectio, tum e vetustis, tum e recentioribus exemplaribus: emendationes etiam nonnullae ex doctorum virorum aduersariis desumptae: adhaec index capitum, & duo rerum ac verborum notatu digniorum inuentaria, Latinum & Graecum

Aristotelis Organon: hoc est, Libri ad logicam disciplinam pertinent. Addita in fine varia locorum lectio, tum e vetustis, tum e recentioribus exemplaribus: emendationes etiam nonnullae ex doctorum virorum aduersariis desumptae: adhaec index capitum, & duo rerum ac verborum notatu digniorum inuentaria, Latinum & Graecum

Aristotelis, Alexandri, et Cassii Problemata, cum Theophrasteorum quorundam collectaneis. ..

Aristotelis, Alexandri, et Cassii Problemata, cum Theophrasteorum quorundam collectaneis. ..

Aristotelis sententiae omnes vndiqvaqve selectissimae Qvae indicis vice in absoluta, & integra eius opera esse queant, postremò iam editae

Aristotelis sententiae omnes vndiqvaqve selectissimae Qvae indicis vice in absoluta, & integra eius opera esse queant, postremò iam editae

Article · Français

Aristote (384-322 av. J.-C.) est un philosophe et polymathe grec de l'Antiquité. Il est avec Platon, dont il a été le disciple à l'Académie, l'un des penseurs les plus influents que le monde occidental ait connu. Il est aussi l'un des rares à avoir abordé presque tous les domaines de connaissance de son temps : biologie, physique, métaphysique, logique, poétique, politique, rhétorique, éthique et de façon ponctuelle l'économie. Chez Aristote, la philosophie, à l’origine « amour de la sagesse », est comprise dans un sens plus large comme recherche du savoir pour lui-même, interrogation sur le monde et science des sciences. Pour lui, la science comprend trois grands domaines : la science théorique, la science pratique et la science productive ou poïétique (appliquée). La science théorique constitue la meilleure utilisation que l'homme puisse faire de son temps libre. Elle est composée de la « philosophie première » ou métaphysique, de la mathématique et de la physique, appelée aussi philosophie naturelle. La science pratique tournée vers l'action (praxis) est le domaine de la politique et de l'éthique. La science productive couvre le domaine de la technique et de la production de quelque chose d'extérieur à l'homme. Entrent dans son champ l'agriculture, mais aussi la poésie, la rhétorique et, de façon générale, tout ce qui est fait par l'homme. La logique, quant à elle, n'est pas considérée par Aristote comme une science, mais comme l'instrument qui permet de faire progresser les sciences. Exposée dans un ouvrage intitulé Organon, elle repose sur deux concepts centraux : le syllogisme, qui marquera fortement la scolastique, et les catégories. La nature (Physis) tient une place importante dans la philosophie d'Aristote. Selon lui, les matières naturelles possèdent en elles-mêmes un principe de mouvement (en telos echeïn). Par suite, la physique est consacrée à l'étude des mouvements naturels provoqués par les principes propres de la matière. Au-delà, pour sa métaphysique, le dieu des philosophes est le premier moteur, celui qui met en mouvement le monde sans être lui-même mû. De même, tous les vivants ont une âme, mais celle-ci a diverses fonctions. Les plantes ont seulement une âme animée d'une fonction végétative, celle des animaux possède à la fois une fonction végétative et sensitive, celle des hommes est dotée en plus d'une fonction intellectuelle. La vertu éthique, selon Aristote, est en équilibre entre deux excès. Ainsi, un homme courageux ne doit être ni téméraire, ni couard. Il en découle que l'éthique aristotélicienne est très marquée par les notions de mesure et de phronêsis (en français sagesse). Son éthique, tout comme sa politique et son économie, est tournée vers la recherche du Bien. Aristote, dans ce domaine, a profondément influencé les penseurs des générations suivantes. En lien avec son naturalisme, le Stagirite considère la cité comme une entité naturelle qui ne peut perdurer sans justice et sans amitié (philia). À sa mort, sa pensée connaît plusieurs siècles d'oubli. Il faut attendre la fin de l'Antiquité pour qu'il revienne au premier rang. Depuis la fin de l'Empire romain et jusqu'à sa redécouverte au XIIe siècle, l'Occident, à la différence de l'Empire byzantin et du monde musulman, n'a qu'un accès limité à son œuvre grâce aux écrits d'Isidore de Séville et se répand à travers l'Europe. À partir de sa redécouverte, la pensée d'Aristote influence fortement la philosophie et la théologie de l'Occident durant les quatre à cinq siècles suivants, non sans créer des tensions avec la pensée d'Augustin d'Hippone. Associée au développement des universités, qui débute au XIIe siècle, elle marque profondément la scolastique et, par l'intermédiaire de l'œuvre de Thomas d'Aquin, le christianisme catholique. Au XVIIe siècle, la percée de l'astronomie scientifique avec Galilée puis Newton discrédite le géocentrisme. Il s'ensuit un profond recul de la pensée aristotélicienne dans tout ce qui touche à la science. Sa logique, l'instrument de la science aristotélicienne, est également critiquée à la même époque par Francis Bacon. Cette critique se poursuit aux XIXe siècle et XXe siècle où Frege, Russell et Dewey retravaillent en profondeur et généralisent la syllogistique. Au XIXe siècle, sa philosophie connaît un regain d'intérêt. Elle est étudiée et commentée entre autres par Schelling et Ravaisson, puis par Heidegger et, à sa suite, par Leo Strauss et Hannah Arendt, deux philosophes considérés par Kelvin Knight comme des néo-aristotéliciens « pratiques ». Plus de 2 300 ans après sa mort, sa pensée demeure toujours étudiée et commentée par la philosophie occidentale.

Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA

Gallery (632)

Available in 230 languages

Show 211 more

via Wikidata sitelinks · CC0