Skip to content
Aristóteles

File:Aristotle's_Four_Causes_of_a_Table.svg · Wikimedia Commons · See Wikimedia Commons

EntityQ868· pop 315· linked from 7,279 articles

Aristóteles

Sign in to save

Also known as the Stagirite

filósofo e polímata grego do século IV a.C.

AI overview

Aristotle was an ancient Greek philosopher (384–322 BC) whose writings explored an exceptionally wide range of subjects, from natural sciences and philosophy to politics, psychology, and the arts. He founded an influential school of philosophy in Athens that established traditions and methods which contributed foundational ideas to the development of modern science.

AI-generated from the Wikipedia summary — may contain errors.

Person · Open Library

Born
384 BC
Died
322 BC
Works
2484

Top works

  • Aristotelis Ethicoru[m] libros Latinos facere nuper institui no[n] quia prius traducti non e[ss]ent ...
  • Decem librorum Moralium Aristotelis
  • Contenta Politicorum libri octo ... ; Economicorum [libri] duo
  • Politicorum libri octo
  • Aristotle's Dialectic

via Open Library + Wikidata

Key facts

Philosopher.name
Aristotle
Philosopher.image
Aristotle Altemps Inv8575.jpg
Philosopher.main_interests
Logic Natural philosophy Metaphysics Ethics Politics Rhetoric Poetics
Philosopher.caption
Roman copy (in marble) of a Greek bronze bust of Aristotle by Lysippos (), with modern alabaster mantle
Philosopher.birth_date
384 BC
Philosopher.birth_place
Stagira, Chalcidian League
Philosopher.death_place
Chalcis, Euboea, Macedonian Empire
Philosopher.education
Platonic Academy
Philosopher.region
Western philosophy
Philosopher.school_tradition
Peripatetic school
Philosopher.era
Ancient Greek philosophy
Philosopher.notable_students
Alexander the Great, Theophrastus, Aristoxenus
Philosopher.notable_ideas
Aristotelianism
Philosopher.notable_works
Organon Physics Metaphysics Nicomachean Ethics Politics Rhetoric Poetics
Philosopher.native_name_lang
el

via Wikipedia infobox

Wikidata facts

Instance of
human
Gender
male
Place of birth
Stageira
Spouse
Pythias
Occupation
psychologist
Educated at
Platonic Academy
Languages spoken
Ancient Greek
Notable work
Meteorology
Student of
Plato
Field of work
natural philosophy
Image
Aristotle Altemps Inv8575.jpg
Residence
Assos
Show 27 more facts
Commons category
Aristotle
date of birth
0383-00-00
date of death
0322-03-07
topic's main category
Category:Aristotle
Commons gallery
Aristotelēs
ethnic group
Greeks
Commons Creator page
Aristotle
influenced by
Empedocles
name in native language
Ἀριστοτέλης
owner of
lyceum
manner of death
Suicide
unmarried partner
Herpyllis
cause of death
intestinal disease
writing language
Attic Greek
different from
Pseudo-Aristotle
handedness
left-handedness
medical condition
epilepsy
maintained by WikiProject
WikiProject Mathematics
place of burial
Stageira
relative
Nicomachus
significant place
Stageira
Sources (15)

via Wikidata · CC0

Works in European collections

36 objects attributed to Aristóteles, held across European museums, libraries & archives · via Europeana

Aristotelus Ēthikōn Nikomacheiōn Biblia Deka = Aristotelis Ethicorvm Ad Nicomachvm Libri Decem

Aristotelus Ēthikōn Nikomacheiōn Biblia Deka = Aristotelis Ethicorvm Ad Nicomachvm Libri Decem

˜Aristotelusœ technēs rhētorike biblia g = ˜Aristotelisœ de arte dicendi libri tres

˜Aristotelusœ technēs rhētorike biblia g = ˜Aristotelisœ de arte dicendi libri tres

Works. 2.1, Abth 2, Organon, or writings on logic; 1. Tendrils, categories. From speech, as an expression of thoughts

Works. 2.1, Abth 2, Organon, or writings on logic; 1. Tendrils, categories. From speech, as an expression of thoughts

Aristotelis politicorum libri octo

Aristotelis politicorum libri octo

Auctoritates Aristotelis, Senece, Boetii, Platonis, Apulei Affricani, Empedoclis Porphirii et Guilberti Porritani

Auctoritates Aristotelis, Senece, Boetii, Platonis, Apulei Affricani, Empedoclis Porphirii et Guilberti Porritani

Martini Borrhai Stugardiani in tres Aristotelis de Arte dicendi libros commentaria :Hermolai Barbari, eorundem versio, cum graeco textu capitibus suis distincto et figuris Aristotelicam methodum indicantibus illustrato ; cum indice

Martini Borrhai Stugardiani in tres Aristotelis de Arte dicendi libros commentaria :Hermolai Barbari, eorundem versio, cum graeco textu capitibus suis distincto et figuris Aristotelicam methodum indicantibus illustrato ; cum indice

Aristotelus Meteōrologikōn biblia D :Graeca verba post Bekkerum ad interpretum graecorum auctoritatem, codicum veterumque editionum fidem denuo recensuit, latinam interpretationem partim novam, partim Vicomercati refictam additit, excerpta ex commentariis Alexandri, Olympiodori, et Ioannis Philoponi, suos commentarios, indices verborum ac rerum adiecit et praefatus est. 2, Libros duo posteriores cum commentariis, Alexandri Aphrodisaei Libellum de mistione et indices continens

Aristotelus Meteōrologikōn biblia D :Graeca verba post Bekkerum ad interpretum graecorum auctoritatem, codicum veterumque editionum fidem denuo recensuit, latinam interpretationem partim novam, partim Vicomercati refictam additit, excerpta ex commentariis Alexandri, Olympiodori, et Ioannis Philoponi, suos commentarios, indices verborum ac rerum adiecit et praefatus est. 2, Libros duo posteriores cum commentariis, Alexandri Aphrodisaei Libellum de mistione et indices continens

Aristotelis Categoriae

Aristotelis Categoriae

Aristotelis de interpretatione liber

Aristotelis de interpretatione liber

Aristotelis Partitionum posteriorum, sive demonstrantis scientiae Libri II

Aristotelis Partitionum posteriorum, sive demonstrantis scientiae Libri II

Aristotelis Topicorum lib. VIII

Aristotelis Topicorum lib. VIII

Aristotelis De reprehensionibus fallacibus et captiosis, liber

Aristotelis De reprehensionibus fallacibus et captiosis, liber

Aristotelis de Virtutibus Lib.

Aristotelis de Virtutibus Lib.

Aristoltelis ad Nicomachum filium de Moribus, quae Ethica nominantur, Libri decem

Aristoltelis ad Nicomachum filium de Moribus, quae Ethica nominantur, Libri decem

De moribus ad Nicomachum

De moribus ad Nicomachum

Aristotelis rhetoricorum ad Theodecten.

Aristotelis rhetoricorum ad Theodecten.

Rettorica et poetica d'Aristotile. Tradotte… da Bernardo Segni

Rettorica et poetica d'Aristotile. Tradotte… da Bernardo Segni

Opera omnia, ex optimis quibusque interpretibus collecta, aliquot libris aucta ... scholiis illustrata (etc.)

Opera omnia, ex optimis quibusque interpretibus collecta, aliquot libris aucta ... scholiis illustrata (etc.)

Ethicorum sive moralium Nicomachiorum libri decem, una cum Eustratii, Aspasii, Michaelis Ephesii, nonnullorumque aliorum Graecorum explanationibus: nuper a Joanne Bernardo Feliciano latinitate donati

Ethicorum sive moralium Nicomachiorum libri decem, una cum Eustratii, Aspasii, Michaelis Ephesii, nonnullorumque aliorum Graecorum explanationibus: nuper a Joanne Bernardo Feliciano latinitate donati

La philosofia moral del Aristotel: es asaber Ethicas: Polithicas: y Economicas: en Romançe

La philosofia moral del Aristotel: es asaber Ethicas: Polithicas: y Economicas: en Romançe

Opusculum Aristotelis De Sensibus Atque De His Quae Cadunt In Sensum, Vel De Sensuum Instrumentis. Alexandrique Aphrodisiei Commentarium non antea e Graeco in Latinum Conversum. Lucillus Philalthaeus Vertebat. Michaelis Ephesii Scholia In Aristotelis Libros aliquot, nempe: De Juventute, senectute, vita et morte. De Longitudine ac brevitate vitae. De Divinatione per somnum

Opusculum Aristotelis De Sensibus Atque De His Quae Cadunt In Sensum, Vel De Sensuum Instrumentis. Alexandrique Aphrodisiei Commentarium non antea e Graeco in Latinum Conversum. Lucillus Philalthaeus Vertebat. Michaelis Ephesii Scholia In Aristotelis Libros aliquot, nempe: De Juventute, senectute, vita et morte. De Longitudine ac brevitate vitae. De Divinatione per somnum

Aristotelis Peri Hermenias Hoc Est De Interpretatione Liber: A Magno Avgvstino Nipho Philosopho Svessano Interpretatvs Et Expositvs

Aristotelis Peri Hermenias Hoc Est De Interpretatione Liber: A Magno Avgvstino Nipho Philosopho Svessano Interpretatvs Et Expositvs

De generatione et interitu libri II, a Flamino Nobilio in latinam linguam conversi et explicatione illustrati. Tom 1.2

De generatione et interitu libri II, a Flamino Nobilio in latinam linguam conversi et explicatione illustrati. Tom 1.2

Naturalium quaestionum libri omnes ... partim interprete Joanne Argyropylo, partim Francisco Vatablo

Naturalium quaestionum libri omnes ... partim interprete Joanne Argyropylo, partim Francisco Vatablo

Lucilli Philalthei Commentarij in duos primos libros Arist. auscultatorios nunc primum in lucem editi, cum quaestionibus et responsis diligenter conscriptis (etc.)

Lucilli Philalthei Commentarij in duos primos libros Arist. auscultatorios nunc primum in lucem editi, cum quaestionibus et responsis diligenter conscriptis (etc.)

Paraphrasis in XIV libros de prima philosophia cum adnotationibus et quaestionibus in loca obsuriora Antonio Scayno auctore

Paraphrasis in XIV libros de prima philosophia cum adnotationibus et quaestionibus in loca obsuriora Antonio Scayno auctore

Aristotle categories: <Des Organon first part.> Advance: The Porphyrius introduction into the categories. New translated and annotated by Eug. Rolfes

Aristotle categories: <Des Organon first part.> Advance: The Porphyrius introduction into the categories. New translated and annotated by Eug. Rolfes

Die quality Politik des Aristoteles. 2

Die quality Politik des Aristoteles. 2

Aristotle stoōn Bib. 8: Cum Indice locupletissimo = Aristotelis Politicorum Libri Octo

Aristotle stoōn Bib. 8: Cum Indice locupletissimo = Aristotelis Politicorum Libri Octo

Aristotelis Stagyritae Libri tres de el: cum singulorum epitomis hactenus non impressis: ac postillis. M. Anto. Zimarae...

Aristotelis Stagyritae Libri tres de el: cum singulorum epitomis hactenus non impressis: ac postillis. M. Anto. Zimarae...

Aristotelis Physicarum acroasum hoc est naturalium auscultationum liber interprete atque expositore Eutyco Augustino Nipho phyloteo Suessano nuper ab eodem reuisus et recognitus ad Marcum Antonium Columnam strenuissimum ducem. Adimendo quicquid deficiebat: cassandoque quicquid redundabat: additis etiam in margine pulcherrimis quotationibus quibus facilior auctoris sit intellectus

Aristotelis Physicarum acroasum hoc est naturalium auscultationum liber interprete atque expositore Eutyco Augustino Nipho phyloteo Suessano nuper ab eodem reuisus et recognitus ad Marcum Antonium Columnam strenuissimum ducem. Adimendo quicquid deficiebat: cassandoque quicquid redundabat: additis etiam in margine pulcherrimis quotationibus quibus facilior auctoris sit intellectus

'grt hm'sr

'grt hm'sr

Opuscules (Parva naturalia)

Opuscules (Parva naturalia)

Aristotelis Organon: hoc est, Libri ad logicam disciplinam pertinent. Addita in fine varia locorum lectio, tum e vetustis, tum e recentioribus exemplaribus: emendationes etiam nonnullae ex doctorum virorum aduersariis desumptae: adhaec index capitum, & duo rerum ac verborum notatu digniorum inuentaria, Latinum & Graecum

Aristotelis Organon: hoc est, Libri ad logicam disciplinam pertinent. Addita in fine varia locorum lectio, tum e vetustis, tum e recentioribus exemplaribus: emendationes etiam nonnullae ex doctorum virorum aduersariis desumptae: adhaec index capitum, & duo rerum ac verborum notatu digniorum inuentaria, Latinum & Graecum

Aristotelis, Alexandri, et Cassii Problemata, cum Theophrasteorum quorundam collectaneis. ..

Aristotelis, Alexandri, et Cassii Problemata, cum Theophrasteorum quorundam collectaneis. ..

Aristotelis sententiae omnes vndiqvaqve selectissimae Qvae indicis vice in absoluta, & integra eius opera esse queant, postremò iam editae

Aristotelis sententiae omnes vndiqvaqve selectissimae Qvae indicis vice in absoluta, & integra eius opera esse queant, postremò iam editae

Article · Português

Aristóteles (em grego clássico: Ἀριστοτέλης; romaniz.: Aristotélēs; Estagira, 384 a.C. – Atenas, 322 a.C.) foi um filósofo e polímata da Grécia Antiga. Ao lado de Platão, de quem foi discípulo na Academia, foi um dos pensadores mais influentes da história da civilização ocidental. Aristóteles abordou quase todos os campos do conhecimento de sua época: biologia, física, metafísica, lógica, poética, política, retórica, ética e, de forma mais marginal, a economia. A filosofia, definida como "amor à sabedoria", passou a ser compreendida por Aristóteles em sentido mais amplo, buscando se tornar uma ciência das ciências. Embora o estagira tenha escrito muitos tratados e diálogos formatados para a publicação, apenas cerca de um terço de sua produção original sobreviveu, nenhuma delas destinada à publicação. Na concepção aristotélica, a ciência compreende três áreas principais: teórica, prática (práxis) e aplicada ou (poiética). Segundo o autor, a ciência teórica é o melhor uso que o homem pode fazer de seu tempo livre e é composta pela "filosofia primeira" (ou metafísica), matemática e física (também chamada de filosofia natural). A ciência prática, orientada para a ação, é o reino da política e da ética. Por fim, a ciência aplicada consiste no campo da técnica, ou seja, do que pode ser produzido pelo ser humano, tais como a prática da agricultura e da poesia. A lógica, por outro lado, não é considerada por Aristóteles como uma ciência, mas sim um instrumento que permite o progresso científico. Segundo Aristóteles todos os seres vivos têm alma, ainda que com características distintas. As plantas teriam apenas uma alma animada por uma função vegetativa, ao passo que a alma dos animais teria uma função vegetativa e sensorial. Já a alma dos humanos possuiria cinco disposições por meio das quais poderia afirmar ou negar a verdade: a arte (téchne), o discernimento (phrónesis), a ciência (epistéme), a sabedoria (sophía) e o intelecto (noús). A virtude ética, tal como exposta na obra Ética a Nicômaco, se equilibra entre dois extremos. Assim, um homem corajoso não deve ser imprudente nem covarde. Conclui-se que a ética aristotélica é muito marcada pelas noções de medida e phronesis. Sua ética, assim como sua política e sua economia, está voltada para a "busca do Bem". Em conexão com seu naturalismo, o estagirita considera a cidade como uma entidade natural que não pode subsistir sem justiça e amizade (philia). Essa concepção influenciou profundamente os pensadores das gerações seguintes e se reflete até hoje nas concepções finalistas de sociedade e do Estado, que são compreendidas como a pela busca do bem comum. A natureza (Physis) ocupa um lugar importante no pensamento aristotélico. A matéria possuiria em si um princípio de movimento (en telos echeïn). Consequentemente, a física se dedica ao estudo dos movimentos naturais causados pelos princípios próprios da matéria. Em sua metafísica, Aristóteles define o Deus dos filósofos como o primeiro motor imóvel, aquele que põe o mundo em movimento sem ele próprio ser movido. Segundo o autor, o primeiro motor imóvel e os corpos celestes seriam formados por um elemento incorruptível, o éter, distinguindo-se dos corpos físicos do mundo sublunar. Após sua morte, seu pensamento foi praticamente esquecido pelo ocidente até o fim da Antiguidade. Durante o Califado Abássida, as obras de Aristóteles foram traduzidas em árabe, influenciando o mundo muçulmano. A partir do fim do Império Romano o ocidente teve acesso limitado a seus ensinamentos até o Século XII. Após a redescoberta de seus escritos, o pensamento aristotélico também passou a exercer influência sobre a filosofia e a teologia ocidental durante os cinco séculos seguintes, criando tensões com o pensamento platônico de Agostinho de Hipona que vigorava à época. Foi durante o Século XII, contudo, que o aristotelismo marcou profundamente a escolástica e, por intermédio da obra de Tomás de Aquino, o cristianismo católico. No Século XVII, o avanço da astronomia científica de Galileu e Newton desacreditou o geocentrismo admitido por Aristóteles. A partir de então, seguiu-se um profundo recuo do pensamento aristotélico no que se refere à ciência. Sua lógica também foi criticada na mesma época por Francis Bacon e Blaise Pascal. No século XIX, George Boole deu à lógica de Aristóteles uma base matemática com um sistema de lógica algébrica, e já no século XX, Gottlob Frege criticou e retrabalhou em profundidade a silogística. A filosofia aristotélica, por sua vez, experimentou um ressurgimento de interesse. No Século XX foi estudado e comentado por Heidegger, que foi seguido por Leo Strauss, Hannah Arendt e contemporaneamente por autores como Alasdair MacIntyre, John McDowell e Philippa Foot. Mais de 2.300 anos após sua morte, seu pensamento ainda inspira especialistas de áreas variadas e é objeto de pesquisa de diversas disciplinas.

Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA

Gallery (632)

Available in 230 languages

Show 211 more

via Wikidata sitelinks · CC0