File:Aristotle's_Four_Causes_of_a_Table.svg · Wikimedia Commons · See Wikimedia Commons
Aristotle was an ancient Greek philosopher (384–322 BC) whose writings explored an exceptionally wide range of subjects, from natural sciences and philosophy to politics, psychology, and the arts. He founded an influential school of philosophy in Athens that established traditions and methods which contributed foundational ideas to the development of modern science.
AI-generated from the Wikipedia summary — may contain errors.
Person · Open Library
- Born
- 384 BC
- Died
- 322 BC
- Works
- 2484
Top works
- Aristotelis Ethicoru[m] libros Latinos facere nuper institui no[n] quia prius traducti non e[ss]ent ...
- Decem librorum Moralium Aristotelis
- Contenta Politicorum libri octo ... ; Economicorum [libri] duo
- Politicorum libri octo
- Aristotle's Dialectic
via Open Library + Wikidata
Key facts
- Philosopher.name
- Aristotle
- Philosopher.image
- Aristotle Altemps Inv8575.jpg
- Philosopher.main_interests
- Logic Natural philosophy Metaphysics Ethics Politics Rhetoric Poetics
- Philosopher.caption
- Roman copy (in marble) of a Greek bronze bust of Aristotle by Lysippos (), with modern alabaster mantle
- Philosopher.birth_date
- 384 BC
- Philosopher.birth_place
- Stagira, Chalcidian League
- Philosopher.death_place
- Chalcis, Euboea, Macedonian Empire
- Philosopher.education
- Platonic Academy
- Philosopher.region
- Western philosophy
- Philosopher.school_tradition
- Peripatetic school
- Philosopher.era
- Ancient Greek philosophy
- Philosopher.notable_students
- Alexander the Great, Theophrastus, Aristoxenus
- Philosopher.notable_ideas
- Aristotelianism
- Philosopher.notable_works
- Organon Physics Metaphysics Nicomachean Ethics Politics Rhetoric Poetics
- Philosopher.native_name_lang
- el
via Wikipedia infobox
Wikidata facts
- Instance of
- human
- Gender
- male
- Place of birth
- Stageira
- Spouse
- Pythias
- Father
- Nicomachus
- Occupation
- psychologist
- Educated at
- Platonic Academy
- Languages spoken
- Ancient Greek
- Notable work
- Meteorology
- Student of
- Plato
- Field of work
- natural philosophy
- Movement
- peripatetic school
- Image
- Aristotle Altemps Inv8575.jpg
- Residence
- Assos
Show 27 more facts
- Commons category
- Aristotle
- date of birth
- 0383-00-00
- date of death
- 0322-03-07
- topic's main category
- Category:Aristotle
- Commons gallery
- Aristotelēs
- ethnic group
- Greeks
- Commons Creator page
- Aristotle
- influenced by
- Empedocles
- culture
- Ancient Greece
- name in native language
- Ἀριστοτέλης
- owner of
- lyceum
- manner of death
- Suicide
- on focus list of Wikimedia project
- Wikipedia:List of articles all languages should have
- unmarried partner
- Herpyllis
- cause of death
- intestinal disease
- writing language
- Attic Greek
- different from
- Pseudo-Aristotle
- handedness
- left-handedness
- P8168
- Manuela Levorato
- Stack Exchange tag
- philosophy.stackexchange.com/tags/aristotle
- medical condition
- epilepsy
- maintained by WikiProject
- WikiProject Mathematics
- place of burial
- Stageira
- P13311
- mathematics
- relative
- Nicomachus
- significant place
- Stageira
Sources (15)
via Wikidata · CC0
Works in European collections
36 objects attributed to Aristóteles, held across European museums, libraries & archives · via Europeana
Aristotelus Ēthikōn Nikomacheiōn Biblia Deka = Aristotelis Ethicorvm Ad Nicomachvm Libri Decem
Aristotelus technēs rhētorike biblia g = Aristotelis de arte dicendi libri tres
Works. 2.1, Abth 2, Organon, or writings on logic; 1. Tendrils, categories. From speech, as an expression of thoughts
Aristotelis politicorum libri octo
Auctoritates Aristotelis, Senece, Boetii, Platonis, Apulei Affricani, Empedoclis Porphirii et Guilberti Porritani
Martini Borrhai Stugardiani in tres Aristotelis de Arte dicendi libros commentaria :Hermolai Barbari, eorundem versio, cum graeco textu capitibus suis distincto et figuris Aristotelicam methodum indicantibus illustrato ; cum indice
Aristotelus Meteōrologikōn biblia D :Graeca verba post Bekkerum ad interpretum graecorum auctoritatem, codicum veterumque editionum fidem denuo recensuit, latinam interpretationem partim novam, partim Vicomercati refictam additit, excerpta ex commentariis Alexandri, Olympiodori, et Ioannis Philoponi, suos commentarios, indices verborum ac rerum adiecit et praefatus est. 2, Libros duo posteriores cum commentariis, Alexandri Aphrodisaei Libellum de mistione et indices continens
Aristotelis Categoriae
Aristotelis de interpretatione liber
Aristotelis Partitionum posteriorum, sive demonstrantis scientiae Libri II
Aristotelis Topicorum lib. VIII
Aristotelis De reprehensionibus fallacibus et captiosis, liber
Aristotelis de Virtutibus Lib.
Aristoltelis ad Nicomachum filium de Moribus, quae Ethica nominantur, Libri decem
De moribus ad Nicomachum
Aristotelis rhetoricorum ad Theodecten.
Rettorica et poetica d'Aristotile. Tradotte… da Bernardo Segni
Opera omnia, ex optimis quibusque interpretibus collecta, aliquot libris aucta ... scholiis illustrata (etc.)
Ethicorum sive moralium Nicomachiorum libri decem, una cum Eustratii, Aspasii, Michaelis Ephesii, nonnullorumque aliorum Graecorum explanationibus: nuper a Joanne Bernardo Feliciano latinitate donati
La philosofia moral del Aristotel: es asaber Ethicas: Polithicas: y Economicas: en Romançe
Opusculum Aristotelis De Sensibus Atque De His Quae Cadunt In Sensum, Vel De Sensuum Instrumentis. Alexandrique Aphrodisiei Commentarium non antea e Graeco in Latinum Conversum. Lucillus Philalthaeus Vertebat. Michaelis Ephesii Scholia In Aristotelis Libros aliquot, nempe: De Juventute, senectute, vita et morte. De Longitudine ac brevitate vitae. De Divinatione per somnum
Aristotelis Peri Hermenias Hoc Est De Interpretatione Liber: A Magno Avgvstino Nipho Philosopho Svessano Interpretatvs Et Expositvs
De generatione et interitu libri II, a Flamino Nobilio in latinam linguam conversi et explicatione illustrati. Tom 1.2
Naturalium quaestionum libri omnes ... partim interprete Joanne Argyropylo, partim Francisco Vatablo
Lucilli Philalthei Commentarij in duos primos libros Arist. auscultatorios nunc primum in lucem editi, cum quaestionibus et responsis diligenter conscriptis (etc.)
Paraphrasis in XIV libros de prima philosophia cum adnotationibus et quaestionibus in loca obsuriora Antonio Scayno auctore
Aristotle categories: <Des Organon first part.> Advance: The Porphyrius introduction into the categories. New translated and annotated by Eug. Rolfes
Die quality Politik des Aristoteles. 2
Aristotle stoōn Bib. 8: Cum Indice locupletissimo = Aristotelis Politicorum Libri Octo
Aristotelis Stagyritae Libri tres de el: cum singulorum epitomis hactenus non impressis: ac postillis. M. Anto. Zimarae...
Aristotelis Physicarum acroasum hoc est naturalium auscultationum liber interprete atque expositore Eutyco Augustino Nipho phyloteo Suessano nuper ab eodem reuisus et recognitus ad Marcum Antonium Columnam strenuissimum ducem. Adimendo quicquid deficiebat: cassandoque quicquid redundabat: additis etiam in margine pulcherrimis quotationibus quibus facilior auctoris sit intellectus
'grt hm'sr
Opuscules (Parva naturalia)
Aristotelis Organon: hoc est, Libri ad logicam disciplinam pertinent. Addita in fine varia locorum lectio, tum e vetustis, tum e recentioribus exemplaribus: emendationes etiam nonnullae ex doctorum virorum aduersariis desumptae: adhaec index capitum, & duo rerum ac verborum notatu digniorum inuentaria, Latinum & Graecum
Aristotelis, Alexandri, et Cassii Problemata, cum Theophrasteorum quorundam collectaneis. ..
Aristotelis sententiae omnes vndiqvaqve selectissimae Qvae indicis vice in absoluta, & integra eius opera esse queant, postremò iam editae
Article · Português
Aristóteles (em grego clássico: Ἀριστοτέλης; romaniz.: Aristotélēs; Estagira, 384 a.C. – Atenas, 322 a.C.) foi um filósofo e polímata da Grécia Antiga. Ao lado de Platão, de quem foi discípulo na Academia, foi um dos pensadores mais influentes da história da civilização ocidental. Aristóteles abordou quase todos os campos do conhecimento de sua época: biologia, física, metafísica, lógica, poética, política, retórica, ética e, de forma mais marginal, a economia. A filosofia, definida como "amor à sabedoria", passou a ser compreendida por Aristóteles em sentido mais amplo, buscando se tornar uma ciência das ciências. Embora o estagira tenha escrito muitos tratados e diálogos formatados para a publicação, apenas cerca de um terço de sua produção original sobreviveu, nenhuma delas destinada à publicação. Na concepção aristotélica, a ciência compreende três áreas principais: teórica, prática (práxis) e aplicada ou (poiética). Segundo o autor, a ciência teórica é o melhor uso que o homem pode fazer de seu tempo livre e é composta pela "filosofia primeira" (ou metafísica), matemática e física (também chamada de filosofia natural). A ciência prática, orientada para a ação, é o reino da política e da ética. Por fim, a ciência aplicada consiste no campo da técnica, ou seja, do que pode ser produzido pelo ser humano, tais como a prática da agricultura e da poesia. A lógica, por outro lado, não é considerada por Aristóteles como uma ciência, mas sim um instrumento que permite o progresso científico. Segundo Aristóteles todos os seres vivos têm alma, ainda que com características distintas. As plantas teriam apenas uma alma animada por uma função vegetativa, ao passo que a alma dos animais teria uma função vegetativa e sensorial. Já a alma dos humanos possuiria cinco disposições por meio das quais poderia afirmar ou negar a verdade: a arte (téchne), o discernimento (phrónesis), a ciência (epistéme), a sabedoria (sophía) e o intelecto (noús). A virtude ética, tal como exposta na obra Ética a Nicômaco, se equilibra entre dois extremos. Assim, um homem corajoso não deve ser imprudente nem covarde. Conclui-se que a ética aristotélica é muito marcada pelas noções de medida e phronesis. Sua ética, assim como sua política e sua economia, está voltada para a "busca do Bem". Em conexão com seu naturalismo, o estagirita considera a cidade como uma entidade natural que não pode subsistir sem justiça e amizade (philia). Essa concepção influenciou profundamente os pensadores das gerações seguintes e se reflete até hoje nas concepções finalistas de sociedade e do Estado, que são compreendidas como a pela busca do bem comum. A natureza (Physis) ocupa um lugar importante no pensamento aristotélico. A matéria possuiria em si um princípio de movimento (en telos echeïn). Consequentemente, a física se dedica ao estudo dos movimentos naturais causados pelos princípios próprios da matéria. Em sua metafísica, Aristóteles define o Deus dos filósofos como o primeiro motor imóvel, aquele que põe o mundo em movimento sem ele próprio ser movido. Segundo o autor, o primeiro motor imóvel e os corpos celestes seriam formados por um elemento incorruptível, o éter, distinguindo-se dos corpos físicos do mundo sublunar. Após sua morte, seu pensamento foi praticamente esquecido pelo ocidente até o fim da Antiguidade. Durante o Califado Abássida, as obras de Aristóteles foram traduzidas em árabe, influenciando o mundo muçulmano. A partir do fim do Império Romano o ocidente teve acesso limitado a seus ensinamentos até o Século XII. Após a redescoberta de seus escritos, o pensamento aristotélico também passou a exercer influência sobre a filosofia e a teologia ocidental durante os cinco séculos seguintes, criando tensões com o pensamento platônico de Agostinho de Hipona que vigorava à época. Foi durante o Século XII, contudo, que o aristotelismo marcou profundamente a escolástica e, por intermédio da obra de Tomás de Aquino, o cristianismo católico. No Século XVII, o avanço da astronomia científica de Galileu e Newton desacreditou o geocentrismo admitido por Aristóteles. A partir de então, seguiu-se um profundo recuo do pensamento aristotélico no que se refere à ciência. Sua lógica também foi criticada na mesma época por Francis Bacon e Blaise Pascal. No século XIX, George Boole deu à lógica de Aristóteles uma base matemática com um sistema de lógica algébrica, e já no século XX, Gottlob Frege criticou e retrabalhou em profundidade a silogística. A filosofia aristotélica, por sua vez, experimentou um ressurgimento de interesse. No Século XX foi estudado e comentado por Heidegger, que foi seguido por Leo Strauss, Hannah Arendt e contemporaneamente por autores como Alasdair MacIntyre, John McDowell e Philippa Foot. Mais de 2.300 anos após sua morte, seu pensamento ainda inspira especialistas de áreas variadas e é objeto de pesquisa de diversas disciplinas.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
Gallery (632)
Available in 230 languages
- Español
- Français
- Deutsch
- 中文
- 日本語
- Русский
- Português
- Italiano
- العربية
- हिन्दी
- abstract
- Afrikaans
- Albanian
- Albanian
- Amharic
- Angika
- Aragonese
- Armenian
Show 211 more
- Assamese
- Asturian
- Awadhi
- azb
- Azerbaijani
- Bahasa Indonesia
- Balinese
- Bangla
- Bashkir
- Basque
- bat_smg
- be_x_old
- Belarusian
- Betawi
- Bhojpuri
- Bikol
- Bosnian
- Breton
- btm
- Bulgarian
- Buriat
- Burmese
- Catalan
- cdo
- Cebuano
- Central Kurdish
- Chechen
- Cherokee
- Church Slavic
- Chuvash
- Colognian
- Cornish
- Corsican
- Crimean Tatar
- Croatian
- Czech
- Danish
- dty
- Egyptian Arabic
- eml
- Erzya
- Esperanto
- Estonian
- Extremaduran
- Faroese
- Fiji Hindi
- Filipino
- Finnish
- fiu_vro
- Galician
- Gan Chinese
- gcr
- Georgian
- Goan Konkani
- Gorontalo
- Gothic
- Greek
- Guarani
- Gujarati
- Haitian Creole
- Hakka Chinese
- Hausa
- Hebrew
- Hungarian
- hyw
- Icelandic
- Ido
- Iloko
- Interlingua
- Interlingue
- Irish
- Jamaican Creole English
- Javanese
- Jju
- Kabyle
- Kannada
- Kanuri
- Kara-Kalpak
- Kazakh
- kbp
- Khmer
- Kurdish
- Ladino
- Lao
- Latin
- Latvian
- Lezghian
- Ligurian
- Limburgish
- Lingua Franca Nova
- Lithuanian
- lld
- Lojban
- Lombard
- Low German
- Lower Sorbian
- Luxembourgish
- Macedonian
- Madurese
- Maithili
- Malagasy
- Malay
- Malayalam
- Maltese
- Manipuri
- Māori
- map_bms
- Marathi
- Mazanderani
- Minangkabau
- Mingrelian
- Mirandese
- Moksha
- Mongolian
- Moroccan Arabic
- N’Ko
- nah
- nds_nl
- Nederlands
- Nepali
- Newari
- Northern Frisian
- Northern Sami
- Norwegian
- Norwegian Nynorsk
- Novial
- nrm
- Obolo
- Occitan
- Odia
- Old English
- olo
- Oromo
- Ossetic
- Pampanga
- Pangasinan
- Papiamento
- Pashto
- Picard
- Piedmontese
- Polski
- Punjabi
- Quechua
- rki
- roa_rup
- Romanian
- Rusyn
- Sanskrit
- Santali
- Sardinian
- Scots
- Scottish Gaelic
- Serbian
- Serbian (Latin)
- Shona
- Sicilian
- Silesian
- simple
- Sindhi
- Sinhala
- skr
- Slovak
- Slovenian
- Standard Moroccan Tamazight
- Sundanese
- Svenska
- Swahili
- szy
- Tachelhit
- Tajik
- Talysh
- Tamil
- Tatar
- Telugu
- Tibetan
- Tiếng Việt
- Tok Pisin
- Toki Pona
- Tulu
- Tumbuka
- Türkçe
- Turkmen
- Udmurt
- Ukrainian
- Upper Sorbian
- Urdu
- Uzbek
- Venetian
- Veps
- Volapük
- Walloon
- Waray
- Welsh
- West Flemish
- Western Frisian
- Western Mari
- Western Panjabi
- Wu Chinese
- Xhosa
- Yakut
- Yiddish
- Yoruba
- Zaza
- Zeelandic
- zh_classical
- zh_min_nan
- zh_yue
- Zulu
- فارسی
- ไทย
- 한국어
via Wikidata sitelinks · CC0