Charles Gaudichaud-Beaupré

Charles Gaudichaud-Beaupré francuski botanik, badacz flory i fauny Australii i południowego Pacyfiku, ur. w Angoulême 4 września 1789, zm. w Paryżu 16 stycznia 1854. Studiował botanikę w Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu, a następnie, po odbyciu kursu w Antwerpii służył w marynarce francuskiej jako farmaceuta w latach 1811-1814. W roku 1817 został zwerbowany przez Louisa-Claude de Saulcesa de Freycineta do udziału w jego wyprawie na Pacyfik w charakterze chirurga i botanika na pokładzie statku Uranie. W czasie tej trzyletniej wyprawy współpracował z Josephem Paulem Gaimardem jako jego asystent. Zgromadził tysiące okazów flory i fauny z obszarów od zachodnich wybrzeży Australii po Hawaje. Podczas badań prowadzonych na wyspach Berniera u wejścia do Zatoki Rekinaj w zachodniej Australii odkrył dotąd nieskatalogowany gatunek rośliny krzewiastej, którą nazwał keraudrenem od nazwiska towarzyszącego mu lekarza okrętowego. Na Timorze w dzisiejszej Indonezji Gaudichaud-Beaupré znalazł nieznany nauce pnący gatunek pandanowca, który, na cześć dowódcy ekspedycji nazwał Pandanus freycinetia. Inną roślinę, podobnie nazwaną (Santalum freycinetiana), a będącą odmianą sandałowca, odkrył na Hawajach. W drodze powrotnej statek zatrzymał się w Sydney w Australii, gdzie Gaudichaud-Beaupré miał sposobność spenetrować pasmo Gór Błękitnych i zebrać wiele ciekawych okazów flory. Po rozbiciu się Uranie na wyspach falklandzkich w lutym 1820 r. uratował większość swej kolekcji tropikalnych roślin, a nim załoga - po kilku miesiącach - została uratowana przez przepływający amerykański statek, zdołał zebrać kilkaset okazów lokalnej flory falklandzkiej, co opisał w wydanej w 1825 r. książce Flora des îles Malouines (Flora wysp Malwiny). Sprawozdanie z całej wyprawy na pokładzie Uranie ukazało się w roku następnym. Gdy w roku 1828 został członkiem korespondentem Francuskiej Akademii Nauk Gaudichaud-Beaupré wziął udział w kolejnej ekspedycji (1830-1832) na pokładzie Herminie do Ameryki Południowej, gdzie badał florę w Brazylii, Chile i Peru i zebrał ponad 3000 eksponatów dla Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu. W latach 1836-1837, wraz z zoologiem Fortuné Eydoux'em, uczestniczył w ostatniej swej wyprawie na Pacyfik na statku Bonité pod rozkazami Auguste'a Nicolasa Vaillanta. Po powrocie z tej wyprawy został przyjęty w poczet stałych członków Akademii Nauk. Podczas swych podróży zebrał ponad dziesięć tysięcy okazów roślin, w tym 1200 nieznanych dotąd nauce. Czerwono kwitnącą grevilleę, którą znalazł w zachodniej Australii, nazwano na jego cześć Grevillea gaugichaudi.