immunofenotyp

Immunofenotyp – opis antygenowych cech komórki, odpowiednich dla jej linii rozwojowej, stopnia dojrzałości i aktywności biologicznej. Immunofenotypowanie komórek polega na badaniu ekspresji specyficznych antygenów, za pomocą metod immunochemicznych lub cytometrii przepływowej. Antygeny oznaczane w trakcie immunofenotypowania (określania immunofenotypu) nazywa się markerami (inaczej antygenami różnicowania komórkowego, w skrócie CD). Immunofenotyp określa się poprzez dodanie następujących oznaczeń do nazwy danego antygenu: * znak "+" - oznacza ekspresję danego antygenu przez komórkę; * znak "-" - oznacza brak ekspresji danego antygenu; * hi, high (z ang. wysoki, wysoko) - oznacza wysoką ekspresję danego antygenu; * lo lub low (z ang. niski, nisko), weak (z ang. słaby, słabo) - oznacza niski poziom ekspresji danego antygenu; * bright (z ang. jasny), ++ - synonim określenia hi; * dim (z ang. ciemny) - synonim określenia lo; * med (z ang. pośredni) - oznacza ekspresję danego białka na poziomie pośrednim pomiędzy wysokim i niskim; * neg lub negative - synonim określenia -; * pos lub positive - synonim określenia +; Przykłady: * CD3+ CD25hi CD4+ CD8- Fop3+ - zapis ten opisuje komórkę, która wykazuje ekspresję cząsteczek CD3, CD4 i Foxp3, wysoką ekspresję cząsteczki CD25 oraz brak ekspresji białka CD8; Taki fenotyp definiuje limfocyty T regulatorowe CD4; * CD14bright CD16lo HLA-DRbright - zapis przedstawia komórkę wykazującą wysoką ekspresję markerów CD14 i HLA-DR, przy jednocześnie niskiej ekspresji białka ; Jest to fenotyp jednej z subpopulacji monocytów; * CD45- EpCAM+ - zapis przedstawia brak ekspresji cząsteczki charakterystycznej dla leukocytów, przy jednoczesnej obecności białka , charakterystycznego dla komórek nabłonkowych. Immunofenotypowanie komórek znajduje szerokie zastosowanie w immunologii, hematologii i onkologii.