koine

Also known as Alexandrian dialect, common Attic, Hellenistic Greek, Ecclesiastical Greek, Patristic Greek, Koinè Greek, Koinè

historyczna forma języka greckiego

AI overview

Koine Greek was the common dialect of Greek that people across the ancient world spoke and wrote, allowing Greeks from different regions to communicate with each other. It matters because it became the lingua franca of the eastern Mediterranean, making it essential for trade, administration, and the spread of ideas throughout the ancient world.

AI-generated from the Wikipedia summary — may contain errors.

Wikidata facts

Image: Greek Script from Rosetta Stone (36140196440).jpg

Show 3 more facts

start time: 0350-00-00
end time: 0550-00-00
Stack Exchange tag: latin.stackexchange.com/tags/koine-greek

Sources (5)

Article · Polski

Koine, koinè, greka wspólna (od gr. ἡ κοινὴ διάλεκτος, he koine dialektos – wspólny dialekt) – określenie powszechnej formy języka greckiego, która zastąpiła klasyczny język starogrecki i pozostawała w użyciu od początków epoki hellenistycznej do czasów późnoantycznych (ok. 300 p.n.e. – 300 n.e.). Greka koine stała się lingua franca wschodniej części basenu Morza Śródziemnego i nieoficjalnie drugim po łacinie językiem cesarstwa rzymskiego. W koine powstało wiele znanych ksiąg, m.in. Septuaginta i Nowy Testament. Koine stanowiła wytwór epoki hellenistycznej zapoczątkowanej podbojami Aleksandra Macedońskiego. Od III/II wieku p.n.e. była potocznym językiem Greków zamieszkałych w basenie Morza Śródziemnego oraz językiem międzynarodowym w większej części cesarstwa rzymskiego. Była używana szeroko w Egipcie, Azji Mniejszej i na Bliskim Wschodzie, stanowiąc język handlu, dyplomacji, nauki i literatury. Za koniec okresu tej fazy rozwoju języka greckiego zwykło się przyjmować rok 330, w którym cesarz Konstantyn ufundował Konstantynopol. Od tego momentu koine stała się podstawą greki bizantyńskiej.

Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA