Mit kosowski

Mit kosowski, kult kosowski (serb. kosovski mit, kosovski kult, cyrylicą косовски мит, косовски култ) – jeden z mitów historycznych tworzących w ciągu wieków podstawę serbskiej tożsamości narodowej. Opiera się on na przekształconym przez kulturę ludową oraz literaturę hagiograficzną obrazie bitwy na Kosowym Polu, stoczonej w 1389 przez Serbów i ich sojuszników z Turkami, traktując wymienione starcie (niezgodnie z prawdą historyczną) jako druzgocącą klęskę, która przesądziła o upadku Serbii Nemaniczów i opanowaniu Bałkanów przez Imperium Osmańskie. W mitycznym ujęciu bitwy szczególne znaczenie mają postacie księcia Łazarza Hrebeljanovicia, męczennika zamordowanego przez Turków, twórcy szczególnego przymierza Serbów z Bogiem, zabójcy sułtana tureckiego, mściciela Serbii Miloša Obilicia oraz zdrajcy swojego narodu Vuka Brankovicia. Postacie te mają bardzo luźny związek ze swoimi historycznymi pierwowzorami, lub też ich faktyczne istnienie nie jest udowodnione (Obilić). Mit kosowski w znaczącym stopniu wpływał na kształtowanie się stosunków serbsko-tureckich oraz serbsko-albańskich. Znaczenie Kosowa w kulturze serbskiej, uformowane pod jego wpływem, znajduje bezpośrednie przełożenie we współczesnej polityce Serbii wobec tego terytorium.