Skip to content
pektyny

File:Pectin.jpg · Wikimedia Commons · See Wikimedia Commons

EntityQ188154· pop 59· linked from 794 articles

Also known as pectins

thumb|Commercially produced powder of pectin, extracted from citrus fruits Pectin ( : 'congealed' and 'curdled') is a heteropolysaccharide, a structural polymer contained in the cell walls and middle lamellae of terrestrial plants. The principal chemical component of pectin is galacturonic acid (a sugar acid derived from galactose) which was isolated and described by Henri Braconnot in 1825. Commercially produced pectin is a white-to-light-brown powder, produced from citrus fruits for use as an edible gelling agent, especially in jams and jellies, dessert fillings, medications, and sweets; as

AI overview

Pectin is a natural substance found in plant cell walls that is made primarily of a type of sugar acid called galacturonic acid. Commercially, it's extracted from citrus fruits and sold as a powder used as a gelling agent in foods like jams and jellies, as well as in desserts, medicines, and candies.

AI-generated from the Wikipedia summary — may contain errors.

Research

17,427 papers

via PubMed

Wikidata facts

Subclass of
polysaccharide
Image
Plant cell wall diagram gl.svg
Show 6 more facts
Commons category
Pectin
subject has role
antidiarrhoeal
cell component
middle lamella
substrate of
polygalacturonase
discoverer or inventor
Henri Braconnot
time of discovery or invention
1825-00-00
Sources (6)

via Wikidata · CC0

Article · Polski

Pektyny (gr. πηκτός pektós = zwarty, cieknący) – mieszanina węglowodanów występująca w ścianach komórkowych wielu roślin. Pektyny są generalnie polisacharydami i oligosacharydami o zmiennym składzie. Są to przede wszystkim składające się z połączonych ze sobą wiązaniami α-1,4-glikozydowymi jednostek kwasu D-galakturonowego, w znacznej części zestryfikowanych grupami metylowymi. Pektyny dla ludzi, pod względem odżywczym, są ciałami balastowymi. Pod względem żywieniowym stanowią jedną z frakcji rozpuszczalnego włókna pokarmowego (błonnika). Wiele mikroorganizmów jest w stanie rozkładać pektynę. Po raz pierwszy wspomniane w przepisach z I wieku n.e. Wyróżnia się dwie frakcje pektyn, w zależności od stopnia estryfikacji: * wysokometylowane WM (inaczej wysokoestryfikowane WE), w których zestryfikowanych jest >50% grup karboksylowych reszt kwasu galakturonowego; * niskometylowane NM (inaczej niskoestryfikowane NE), w których stopień estryfikacji jest mniejszy od 50%. Wspólną cechą pektyn jest zdolność do tworzenia żeli w kwaśnych warunkach. Zdolność żelowania zależna jest od stopnia zmetylowania pektyn. Pektyny wysokometylowane żelują przy pH 3,0, stężeniu cukru 65% oraz zawartości pektyn 0,3 – 2%. Żele pektyn niskometylowanych powstają przy niższym stężeniu cukru (30-40%) oraz w szerszym zakresie pH (3-6). Jednak niezbędnym czynnikiem utworzenia trójwymiarowej siatki żelu jest obecność jonów wapnia, w stężeniu 0,01 – 0,1%. Zawartość pektyn wynosi wtedy 1,5 – 3,0%. Z tego względu są one wykorzystywane w przemyśle spożywczym jako środek zagęszczający. Pektyny między innymi odpowiedzialne są za zestalanie się dżemów i powideł. Pektyny składają się z trzech głównych rodzajów węglowodanów: * homogalakturonan – polisacharyd zbudowany z merów kwasu galakturonowego * ramnogalakturonan I – polisacharyd złożony z dimerów (ramnoza + kwas galakturonowy) * ramnogalakturonan II – rozgałęziony polisacharyd. Zawartość pektyny w różnych roślinach: * jabłko – 1-1,5% * morela zwyczajna – 1% * czereśnia – 0,4% * pomarańcza – 0,5-3,5% * marchew – 1,4% * skórki owoców cytrusowych – 30% * wytłoki jabłkowe - 8-15%

Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA

Gallery (23)