ratificatie
Sign in to saveRatification is a principal's legal confirmation of an act of its agent. In international law, ratification is the process by which a state declares its consent to be bound to a treaty. In the case of bilateral treaties, ratification is usually accomplished by exchanging the requisite instruments, and in the case of multilateral treaties, the usual procedure is for the depositary to collect the ratifications of all states, keeping all parties informed of the situation.
Wikidata facts
- Subclass of
- consent
- Part of
- international law
Show 1 more fact
- described by source
- Vienna Convention on the Law of Treaties
Sources (3)
via Wikidata · CC0
Article · Nederlands
Ratificatie is de officiële bekrachtiging van een internationaal verdrag door een staat, of het erkennen van een constitutiebrief door een andere obediëntie. Wanneer een verdrag wordt aangenomen op een internationale conferentie, ondertekenen de delegaties van de deelnemende landen het verdrag. Hun regeringen dienen dit daarna echter nog te bekrachtigen (bijvoorbeeld door over een wet te laten stemmen in het parlement). Wanneer dit is gebeurd, is het land een partij van het verdrag. Andere termen die in dit verband gebruikt worden zijn toetreding (Engels: accession), aanvaarding (acceptance), goedkeuring (approval) en formele bevestiging (formal confirmation). In de meeste verdragen is gestipuleerd dat ze pas in werking treden nadat een vastgesteld aantal landen het verdrag heeft geratificeerd (of aanvaard, goedgekeurd). De Conventie van Bazel bijvoorbeeld trad in werking negentig dagen na neerlegging van het twintigste "instrument van toetreding".
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA