Caatinga

Caatinga – formacja roślinna występująca na suchych obszarach północno-wschodniej Brazylii. Tworzą ją rzadko rosnące, suchoroślowe, niskie i zwykle cierniste drzewa i krzewy, zrzucające liście na okres suszy, często z dużym udziałem sukulentów, za to zwykle z niewielkim udziałem traw. Nazwa formacji pochodzi z języków tupi i oznacza „biały las”. Formacja fizjonomią swoją przypomina inne suche formacje zaroślowo-leśne Ameryki Południowej i Środkowej, takie jak: espinales, , oraz ( i ). Różni się od nich jednak specyficzną florą, stanowiąc najbardziej izolowany i największy kompleks neotropikalnych suchych lasów (seasonally dry tropical forests – SDTF). Formacja jest wciąż słabo poznana i skupia na sobie wyraźnie mniejszą uwagę naukowców niżeli sąsiednie wilgotne lasy deszczowe. Ulega tymczasem szybkiej degradacji, przy znikomym udziale form ochrony powierzchniowej. Obszar występowania caatingi stanowi odrębny ekoregion noszący taką samą nazwę jak formacja.