Epidermophyton floccosum

Epidermophyton floccosum veroorzaakt ringworm, tinea cruris (jeuk), tinea pedis (zwemmerseczeem) en (schimmelnagel of onychomycose) en komt alleen bij mensen voor. De besmetting vindt voornamelijk plaats in kleedkamers en douches. De schimmel verspreidt zich door macroconidia en chlamydosporen. Tinea cruris komt voor in de liezen, aan de anus en op de benen en veroorzaakt een jeukend en branderig gevoel. Aangetaste plekken worden rood of bruin en de huid wordt schilferig, laat los of vertoont scheurtjes. De infectie begint meestal aan beide liezen tegelijk met 1 tot 1,5 cm grote plekken. De infectie verspreidt zich meestal langs de binnenkant van de dijen naar beneden. Ook de penis kan besmet raken, dit in tegenstelling tot andere soorten infecties. Bij zwemmerseczeem ontstaat roodheid en schilfering van de huid, meestal beginnend tussen de vierde en vijfde (kleine) teen. Er kunnen pijnlijke kloofjes ontstaan. Later kan de infectie zich uitbreiden naar de voetzool (waarbij kleine met pus gevulde bultjes ontstaan) of de nagels (schimmelnagel, een vorm van kalknagels). De knuppelvormige, dunwandige, gladde macroconidiën hebben 1 - 7 tussenwanden. Ze zitten langs de gesepteerde schimmeldraad of aan het eind met 2 - 5 bij elkaar. Ze zijn 7 - 12 µm breed en 20 -40 µm lang. Er worden geen microconidiën gevormd. Afhankelijk van de ouderdom van de cultuur worden intercalaire en terminale, 20 µm grote chlamydosporen gevormd. In Epidermophyton floccosum komt het betaïne lipide 1(3),2-diacylglyceryl-3(1)-O-4′-(N,N,N-trimethyl)homoserine met een onbekende functie voor, dat niet voorkomt in de dermatofyte soorten en Trichophyton rubrum.