Medal Florence Nightingale

Medal Florence Nightingale (ang. Florence Nightingale Medal) – najwyższe oznaczenie przyznawane przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża, ustanowione w 1912, nazwane od Florence Nightingale. Medalem odznaczane są wykwalifikowane pielęgniarki lub pielęgniarze, a także wolontariusze wykonujący czynności pielęgniarskie. Muszą być oni aktywnymi członkami i regularnymi pomocnikami krajowego komitetu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca lub instytucji medycznych bądź pielęgniarskich związanych z tymi organizacjami. Medal przyznawany jest m.in. za: * wyjątkową odwagę i poświęcenie się niepełnosprawnym, chorym, rannym lub cywilnym ofiarom kataklizmów, wojny lub w czasie pokoju * za wzorową i przykładową służbę lub twórcze i pionierskie idea w dziedzinie zdrowia publicznego i nauczania pielęgniarstwa Medal może być również przyznany pośmiertnie, jeżeli osoba predysponująca do jego otrzymania zginęła podczas pełnienia obowiązków. Medale przyznawane są co dwa lata, za każdym razem może być przyznanych najwyżej 50 medali. Pierwszą Polką uhonorowaną Medalem Florence Nightingale była Maria Tarnowska (1923). W 1935 otrzymała go Zofia Szlenkier, a w 1946 Anna Rydlówna. Do 2011 medal otrzymały 102 Polki. W 2017 do ich grona dołączyła Anna Kaczmarczyk.