Also known as neo-Ricardian school
The neo-Ricardian school is an economic school of thought that derives from the close reading and interpretation of David Ricardo by Piero Sraffa, and from Sraffa's critique of neoclassical economics as presented in his The Production of Commodities by Means of Commodities, and further developed by the neo-Ricardians in the course of the Cambridge capital controversy. It particularly disputes the neoclassical theory of income distribution. Robert Rowthorn, in his 1974 article, Neo-classicism, neo-Ricardianism and Marxism in the New Left Review (I, 86), coined the name. Franklin Delano Rooseve
Neoricardianizm – szkoła myśli ekonomicznej, powstała w wyniku interpretacji teorii Davida Ricardo przez Piero Sraffę oraz krytyki ekonomii neoklasycznej, jaką Sraffa przeprowadził w swojej pracy The Production of Commodities by Means of Commodities, a która została później rozwinięta przez neoricardian w ramach . Do głównych neoricardian zaliczają się: , , , , i . Neoricardianizm w dużej mierze pokrywa się z dorobkiem szkoły postkeynesowskiej.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
Discovered by embedding cosine similarity (sentence-transformers MiniLM, 384-dim).