Watersla

Watersla (Pistia stratiotes) of mosselplant is de enige soort uit het geslacht Pistia. Het is een waterplant, die bestaat uit los drijvende bladrozetten. De rozetten zijn uitgespreid of opgericht, tot 25 cm breed, met uitlopers en vele, fijn veervormig vertakte wortels. De zittende bladeren zijn zachtbehaard en dof bleekgroen. Ze hebben drie tot twaalf evenwijdige, verdiept liggende nerven. De 2–15 cm grote bladeren zijn breed wigvormig met een afgeronde top. De haren op de bladeren zijn waterafstotend en tussen de haren wordt veel lucht vastgehouden, wat de plant een hoog drijfvermogen geeft. Hierdoor kunnen zelfs zwaardere watervogels over een "tapijt" van watersla lopen. De bloemen zijn zeer klein. Een aantal mannelijke bloemen en één vrouwelijke bloem zitten tezamen in een puntzakvormig, in het midden ingesnoerd schutblad. De schutbladeren met de bloemen zitten verscholen tussen de bladeren en zijn maar zelden goed zichtbaar. Er worden zelden bessen gevormd. Deze zijn eivormig en circa 5 mm groot. Watersla vermeerdert zich hoofdzakelijk vegetatief via uitlopers. Een plant kan zo al snel een groot wateroppervlak kan bedekken. Hierdoor kunnen waterwegen volledig geblokkeerd worden, met schadelijke gevolgen voor scheepvaart, onderwatervegetatie en vissen (vissen kunnen sterven door zuurstofgebrek). Watersla komt voor aan het oppervlak van stilstaande en traagstromende wateren. De herkomst van de soort is onduidelijk. Waarschijnlijk is de plant afkomstig uit Zuid-Amerika, maar deze heeft zich over alle tropische gebieden verspreid en in toenemende mate ook in subtropische gebieden. In België en Nederland wordt watersla in vijvers en aquaria gekweekt. Soms verwildert de soort 's zomers in stadsgrachten. De plant is hier niet winterhard. Watersla is een waardplant voor de mot Theretra silhetensis.