Róża Banksa

Róża Banksa (Rosa banksiae W.T. Aiton) – gatunek krzewu z rodziny różowatych. W naturze rośnie w środkowych i południowych Chinach (prowincje: Gansu, Kuejczou, Henan, Hubei, Jiangsu, Syczuan, Junnan), poza tym jest rozpowszechniona w uprawie w pozostałej części Chin i na świecie. Jako gatunek dziczejący notowana jest z Korei i Uzbekistanu. Do Europy gatunek został sprowadzony w 1807 roku, a najczęściej uprawiana w Chinach i na świecie odmiana 'Lutea' o kwiatach pełnych i żółtych trafiła do Europy w 1824. W Tombstone w Arizonie rośnie od 1885 roku największy okaz tego gatunku (odmiany 'Alba Plena') wpisany do Księgi rekordów Guinnessa jako największy krzew różany na świecie (pień osiąga ponad 1 m średnicy u podstawy, a rozpięta na rusztowaniu korona krzewu zajmuje ponad 600 m2). W tradycyjnej medycynie chińskiej róża ta wykorzystywana jest w zestawie z innymi ziołami w leczeniu bólu stawów. Nazwa naukowa róży nadana została dla upamiętnienia Dorothei Banks, żony Sir Josepha Banksa – dyrektora Kew Gardens w 1807 (stąd polska nazwa zwyczajowa jest niezbyt fortunna, podczas gdy nazwa angielska to Lady Banks' rose).