Jean Le Rond d'Alembert

Jean le Rond d'Alembert (Parijs, 16 november 1717 - aldaar, 29 oktober 1783) was een Franse wiskundige, natuurkundige en filosoof. Hij was een buitenechtelijke zoon van en . Zijn vader was artillerie-officier en verbleef bij zijn geboorte in het buitenland. Zijn moeder legde hem te vondeling bij de kerk Saint Jean le Rond in Parijs. Vandaar de naam "Jean le Rond". Hij werd opgenomen in het gezin van een glazenier. Zijn vader zorgde financieel voor zijn opvoeding, maar zou hem niet erkennen. D'Alembert studeerde onder andere theologie bij de Jansenisten, was jurist, en heeft korte tijd geneeskunde gestudeerd. In juli 1739 begon hij zijn carrière als wiskundige. Hij heeft een grote bijdrage geleverd aan de partiële differentiaalvergelijkingen. Hij formuleerde ook enkele convergentiecriteria voor reeksen. Hij publiceerde een onvolledig bewijs van de Hoofdstelling van de algebra D'Alembert is wereldberoemd geworden door zijn samen met Denis Diderot tussen 1752 en 1772 uitgegeven Encyclopédie ou dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers, een van de belangrijkste vroege encyclopedieën in Europa. Als "encyclopédiste" verkeerde D'Alembert in de kring van Condillac, Buffon, Marmontel, Helvétius, D'Holbach, Turgot, Condorcet en in mindere mate ook Voltaire. D'Alembert was als wiskundige politiek minder omstreden dan de andere encyclopaedisten, die van atheïsme werden verdacht. Hij bleef steeds een deïst, tenminste officieel, en wordt gerekend tot de scepticische agnosten. D'Alembert noemde het socinianisme een verkapt deïsme. In 1754 werd D'Alembert verkozen tot lid van de Académie française.