historia najnowsza

Historia najnowsza – epoka w historii Europy obejmująca okres od zakończenia nowożytności. Za daty początkowe przyjmuje się najczęściej: 1789 (rewolucja francuska), 1815 (kongres wiedeński) lub 1848 (Wiosna Ludów). W Polsce przyjęło się liczyć od trzeciego rozbioru Rzeczypospolitej w 1795 r. Część badaczy przyjmuje, że właściwą cezurą była dopiero I wojna światowa. Szkoła anglosaska nie uznaje historii najnowszej, uznając czasy współczesne za część nowożytności. Wewnątrz epoki najczęściej stosuje się następujący podział: * rewolucja przemysłowa (do ok. 1850) * druga rewolucja przemysłowa (ok. 1850–1914) * I wojna światowa (1914–1918) * dwudziestolecie międzywojenne (1918–1939) * II wojna światowa (1939–1945) * (od 1945) * okres zimnowojenny (od lat 1945–1947 do lat 1989–1991) * (od 1991)