Taishoperiode

De Taishōperiode (Japans: 大正時代 Taishō-jidai vertaald: periode van grote rechtschapenheid of rechtvaardigheid), ook wel bekend als de Taishō-jaren, is een periode in de Japanse geschiedenis die begon op 30 juli 1912 en eindigde op 25 december 1926. Dit is de periode van de regering van de Goddelijke Taishōkeizer, ook wel bekend als keizer Yoshihito. Dit kwam na de Meijiperiode, die werd gemarkeerd door immense binnenlandse en overzeese investeringen en defensieve programma’s. De gezondheid van de nieuwe keizer was zwak, zijn regering zorgde voor een verandering in de staatspolitiek. De politieke macht was altijd in handen van een groep van oudere staatsmannen (of in het Japans: genrō). Nu ging de politieke macht over naar het parlement en hun democratische partijen. De periode staat dus bekend als een liberale periode, sommige mensen noemen de periode ook wel de democratie van de Taishōjaren in Japan. De periode is goed te onderscheiden van haar voorganger, de chaotische Meijiperiode van zijn vader keizer Mutsuhito en de opvolger van de Taishōperiode, de militair beladen eerste periode van de Shōwaperiode van zijn zoon Hirohito.