Pseudolycopodiella

Pseudolycopodiella – rodzaj roślin należący do rodziny widłakowatych. Obejmuje ok. 10–14 gatunków. Rośliny te występują na wszystkich kontynentach w strefie międzyzwrotnikowej, a w strefie umiarkowanej obecne są w południowej Afryce, Australii i Nowej Zelandii, na półkuli północnej w zachodniej Azji i w zachodniej części Ameryki Północnej. Brak tych roślin jedynie na Antarktydzie i w Europie. Najczęściej rosną na mokradłach i na wilgotnych, piaszczystych glebach. Niektóre gatunki przystosowane są do okresowych suszy i pożarów, przeżywając je w postaci bulwek, będących wrastającymi pod powierzchnią gruntu zgrubiałymi szczytami pędów. Zjawisko opisał poprawnie (wcześniej pojawiały się błędne informacje o bulwach korzeniowych) w 1975 Jan Kornaś na przykładzie Lycopodium carolinianum var. tuberosum (=) z Zambii.