transcraniële magnetische stimulatie

Transcraniële magnetische stimulatie (TMS) is een neurofysiologische techniek die berust op de wetten van elektromagnetische inductie. Door middel van een korte magneetpuls wordt een stroom opgewekt in het brein, waardoor hersengebieden kunnen worden gestimuleerd. Bij TMS stroomt een sterke elektrische stroom (tot wel 10 kA) door een spoel van koperdraad die boven het hoofd van de proefpersoon (of patiënt) wordt gehouden. Deze stroom genereert een magneetveld dat gemakkelijk door de schedel van de proefpersoon gaat. Dit korte magneetveld induceert een stroom in het brein waardoor vervolgens neuronen worden geactiveerd. Deze neuronale activatie kan gebruikt worden om functies (bijvoorbeeld geleidingssnelheid of prikkelbaarheid) te meten of om hersenactiviteit tijdelijk te verstoren. Hoewel in principe ieder hersengebied dat net onder de schedel ligt door TMS kan worden beïnvloed, zorgt alleen stimulatie van de motore schors voor een reactie die direct zichtbaar is, in de vorm van korte spierschokjes. Een dergelijke spierschok heet (in het Engels) ook wel "motor-evoked potential" (MEP).