Bilobalid

Also known as Yinhsing, Yen Xing, Pei Go Su Ye, Bai Guo Ye, Fossil Tree, Ginkgo Folium, Japanese Silver Apricot, Maidenhair Tree

związek chemiczny

Key facts

Drug.Verifiedfields: changed
Drug.verifiedrevid: 445249903
Drug.IUPAC_name: (5aR-(3aS*,5aα,8b,8aS*,9a,10aα))-9-(1,1-dimethylethyl)-10,10a-dihydro-8,9-dihydroxy-4H,5aH,9H-furo[2,3-b]furo[3',2':2,3]cyclopenta[1,2-c]furan-2,4,7(3H,8H)-trione
Drug.image: bilobalide.svg
Drug.image_class: skin-invert-image
Drug.width: 200
Drug.image2: bilobalide_3d_structure.png
Drug.image_class2: bg-transparent
Drug.legal_status: legal
Drug.routes_of_administration: By mouth
Drug.CAS_number: 33570-04-6
Drug.UNII: M81D2O8H7U
Drug.PubChem: 73581
Drug.IUPHAR_ligand: 2366
Drug.ChemSpiderID: 21106418
Drug.ChEMBL: 133266
Drug.ChEBI: 3103
Drug.C: 15

via Wikipedia infobox

Chemical data

Formula: C15H18O8
Molecular weight: 326.3 g/mol
IUPAC name: (1S,4R,7R,8S,9R,11S)-9-tert-butyl-7,9-dihydroxy-3,5,12-trioxatetracyclo[6.6.0.01,11.04,8]tetradecane-2,6,13-trione

via PubChem

Drug data · ChEMBL

Molecule type: Small molecule

via ChEMBL · EBI

Wikidata facts

Mass: 326.100168
Has use: medication

Show 7 more facts

chemical formula: C₁₅H₁₈O₈
canonical SMILES: CC(C)(C)C1(CC2C3(C14C(C(=O)OC4OC3=O)O)CC(=O)O2)O
isomeric SMILES: CC(C)(C)[C@@]1(C[C@H]2[C@@]3([C@]14[C@H](C(=O)O[C@H]4OC3=O)O)CC(=O)O2)O
defined daily dose: 0.12
found in taxon: Ginkgo biloba
Commons category: Bilobalide
subject has role: nootropic

Sources (4)

via Wikidata · CC0

Article · Polski

Bilobalid – związek organiczny, terpen trilaktonowy, obecny w liściach miłorzębu dwuklapowego (Ginkgo biloba). Bilobalid jest głównym składnikiem frakcji terpenoidowej w liściach miłorzębu, występuje także w mniejszych ilościach w korzeniach. Dokładny szlak biosyntezy tego związku z pirofosforanu (GGPP) i pirofosforanu (FPP) nie został jeszcze poznany. Terpeny trilaktonowe przykuwają uwagę nie tylko w związku z ich wykorzystywaniem w aromaterapii, ale również dzięki ich unikalnej budowie chemicznej. Struktura bilobalidu została poznana w latach 60., lecz dopiero w latach 80. XX w. badania nabrały rozpędu w związku z odkryciem, że może on być antagonistą czynnika aktywującego płytki krwi (PAF).

Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA

Gallery (3)

Available in 10 languages

via Wikidata sitelinks · CC0